MinuPren - Ein Haufen Pren (2011)

Ergens in 2010 hoorde ik voor het eerst iets van MinuPren. Time To Get Nasty (Discogs+Youtube) werd uiteindelijk één van mijn favoriete releases van vorig jaar. Geweldig energieke track met een fijne opbouw en een simpele, doch krachtige melodie. De remixen zijn trouwens ook alle drie absoluut de moeite waard. Toen ik zag dat er nu een heel album van deze man uitkwam werd ik dus nieuwsgierig of hij iemand zou worden die ik wil blijven volgen, want op een paar youtube filmpjes na, had ik weinig van hem gehoord.

Track 1 stemde me in ieder geval hoopvol. Vrij rustig en niet te druk (intro, dûh), maar pakte wel direct mijn aandacht. 1 2 Attacke gaat in vergelijkbare trant verder, met even over de helft een mooie break en vervolgens een leuk, vlot melodietje, maar tevens een voicesample die na een tijdje begint te irriteren: "eins zwei attacke, hakke hakke hakke" met zo'n beetje dezelfde stem als in die hit van Mo-Do in 1995. Vanaf track 4 worden de kicks iets harder en het geheel wat chaotischer. Fickende Eichhoernchen is qua stijl vergelijkbaar met veel muziek van Peaky Pounder. 10 en 11 zijn de wat ruigere tracks hier. Uffbatschfescht speelt erg leuk met een gitaarsolo. De afsluiter van het album deed me wel een beetje denken aan de pcp-stijl een aantal jaren geleden en is een prima einde van deze hoop.

Het album is in ieder geval geslaagd, wat betreft het verder volgen van de artiest MinuPren, maar bevat helaas geen hoogtepunt à la Time To Get Nasty. Daar staat tegenover dat er naar mijn idee geen troep tussen zat en qua variatie zit het ook wel goed. Na een aantal keren beluisteren verveelt deze release me nog absoluut niet.