Negurã Bunget - Poartã de Dincolo (2011)

Naast 'Om' ken ik nog niets van deze band. Om vind ik echter op zijn zachts gezegd geweldig dus ik ga deze zeker ook beluisteren. Ben benieuwd

Leuk!

Ik ben benieuwd of ze nog verder evolueren in hun stijl. Dan mogen we zeker een fraaie EP verwachten.

Buiten de poorten

Ook ik was net als niels94 en AOVV enorm benieuwd naar de nieuwe EP van Negura Bunget. Om is namelijk een magistraal meesterwerk met een sfeer die je niet vaak hoort, dit kwam ook omdat de zang in moedertaal was en er onconventionele instrumenten voor metal gebruikt werden zoals xylofoon. Vorig jaar gingen er een aantal leden weg en hing Negura Bunget aan een zijden draadje.

Ik was enorm enthousiast klopt precies. Want deze nomineer ik voor teleurstelling van 2011. Het eerste nummer begon instrumentaal erg goed, de bas kun je heel goed horen. Maar wanneer de cleane zang erin komt schrik ik een beetje. Op Om was de cleane zang geweldig en nu is hij echt heel erg slecht en ook de schreeuwen zijn echt heel erg slecht. Ook het songmateriaal boeit compleet niet en ik mis gewoon de sfeer van Om, het ambientnummer Frig in Oase lijkt eeuwig te duren. Ik ben het daarom compleet oneens met Zware Metalen. De productie is echt heel erg slecht, die van Om was zo goed!

De verwachtingen zijn compleet niet gehaald, wat een enorme teleurstelling. Ik ga nu het laatste album proberen, kijken of dat wat beter is. Jammer genoeg 2 sterren voor Negura Bunget.

Ik ben 'm ook aan het beluisteren . Ik kan na één luisterbeurt nog niet zoveel zeggen, maar vind dit toch zeker niet slecht. Geweldig is het natuurlijk niet, maar als tussendoortje kan ik het wel hebben.

Ik heb deze zojuist voor de eerste keer afgeluisterd en ik ben zeker niet zo negatief als Don Cappuchino. Hij is inderdaad een stuk minder indrukwekkend als het geweldige 'Om' (Virstele Pamintului, het volwaardige album uit 2010, moet ik nog beluisteren), maar als 'zoethoudertje', zoals het toch vaak wordt genoemd, voor het 'grootse' trilogie project dat eraan zit te komen, is dit zeker niet slecht. Toch nog een erg sfeervol EP'tje wat mij betreft met enkele mooie stukken muziek, vooral het uiterst sfeervolle Frig In Oase, hoewel die niet zo lang had hoeven duren. Maakt me toch benieuwd voor de toekomst. Zal het nog wat vaker luisteren en dan met een cijfer op de proppen komen.

Een zoethoudertje doe ik ook kritisch beoordelen. Die laatste EP van Between the Buried and Me noemen ze ook een zoethoudertje maar die is gewoon net zo goed als hun andere werk. Frig In Oase is echt enorm saai, echt een inwisselbaar ambient nummer zonder bepaalde spanning. Ik blijf dus op mijn 2 sterren.

Ik beoordeel hem ook kritisch hoor, uiteraard. Ik vind hem duidelijk niet zo slecht als jij. Lang geen onvoldoende waard. Ik denk dat hij op een 3,5* uit gaat komen. De kans zit er wel dik in dat Frig In Oase gaat vervelen na een paar keer, dan zou het lager kunnen worden, maar dat kan ik nu natuurlijk nog niet weten.

Niemand heeft gezegd dat die 2 sterren niet mogen, Don.

Ik heb 'm nog maar één keer beluisterd, kan dus nog niet al te veel zeggen. En wat die EP van Between The Buried And Me betreft, heb je 100% gelijk. Wat een geweldige EP is dat!

Ik vind dit toch maar een mooi EP'tje. Even een korte beschouwing:

Hotar is een erg lekker nummer, een typisch wat harder Negura Bunget nummer zoals we wel gewend zijn. Er wordt hier weer een mooie sfeer neergezet met heerlijke riffs, mysterieuze keyboards en die geweldig diepe schreeuwen. Alleen de 'cleane' zang is wat minder. Al met al een heerlijk nummer.

Maar dan komt het geweldige La Marginae Lumii, waarin een geweldige sfeer wordt neergezet. Eerst die fluit, dan de blazers en de xylofoon die hier weer te horen is. Dan neemt het nummer ineens een wending en wordt het harder, hier is het gitaar- en drumspel heel erg lekker en de schreeuwen weer diep, pijnlijk en vol emotie. Vervolgens komt een prachtige outro met die fluit en dan heb je beste nummer van deze EP gehad en eentje die in mijn ogen niet onderdoet voor het eerdere werk. Heerlijk sfeervol, geweldig. Eén van de beste nummers van het jaar tot nu toe.

Vervolgens het 'ambient' nummer Frig in Oaser. Ik blijf vinden dat dit nummer een mooi mysterieus sfeertje neerzet, met die ambient klanken en het duistere, demonische gefluister. Het had misschien iets korter gemogen maar het weet mijn aandacht aardig goed vast te houden.

Het titelnummer, Poartã de Dincolo, is weer lekker hard. Ik vind de schreeuwen nog steeds prachtig, wat een emotie kan die man daarin leggen. De cleane zang is hier wel weer beduidend minder dan op vorig werk, maar het stoort me niet. Ook mooi dat hier meerdere lagen inzitten. Geweldig ook hoe ze die fluit weer gebruiken. Weer een erg mooi en sfeervol nummer zoals we van deze band gewend zijn.

Al met al toch een zeer geslaagde EP in mijn ogen en dan druk ik me zacht uit. Ik was gisteren van plan deze een 3,5 te geven maar ik zet hem op 4*, ik vind hem echt geweldig. Ik krijg hiervan zin in het toekomstige 'trilogie' project. Ik begrijp ook totaal niet wat hier Don hier zo slecht aan vind, want ik krijg hierbij hetzelfde gevoel als de recensent van Zware Metalen:
''De liefhebber kan dit blind aanschaffen''
Het klinkt naar mijn mening namelijk zoals het eerdere werk en is niet van een enorm veel lager niveau, wat mij betreft. Kennelijk is niet iedereen het daarmee eens dus

Negura Bunget is een band waar progressie in schuilt. Ik heb de band leren kennen dankzij Don Cappuccino, die 'Om' aanraadde. Die plaat heb ik inmiddels al gekocht, wat toch wat wil zeggen over hoe goed ik 'm wel niet vind. Daarna ben ik vroegere platen gaan beluisteren, en daar wijkt 'Om' toch behoorlijk van af, vind ik. Nu ze een nieuwe EP uitbrengen, en ik helemaal mee ben met deze band, wordt het tijd om eens te zeggen wat ik ervan denk.

'Poarta de Dincolo' heet deze nieuwe EP, bestaande uit 4 nummers. 'Hotar' hakt er gelijk flink in, met snelle, agressieve stukken vol gitaar- en (vooral) drumgeweld. Het gekrijs van de zanger wordt afgewisseld met cleanere stukken. 'La Marginea' Luminii' begint rustig, en zet een beklemmende sfeer neer, met dank aan de xylofoon. Een bevreemdend nummer, ook vrij beangstigend, maar erg fraai. De zang komt bruut en ongerept over, van het niveau dat je er niets van hoeft te verstaan om volledig erin op te gaan. Helaas gaat het na deze twee hoogtepunten bergaf wat deze EP betreft.

'Frig In Oase' is een ambientnummer, en slaagt er wat mij betreft niet in een geslaagde sfeer neer te zetten, wat toch de bedoeling is van dat soort nummers. Terwijl bijvoorbeeld het ambientnummer dat als bonustrack op de nieuwe plaat van Mitochondrion staan mij wel aanspreekt (ook omdat dit meer binnen de context van een hele plaat moet gezien worden), word ik hier warm noch koud van. Die afsluiter is nog wel aardig, maar Negura Bunget heeft betere dingen op het curriculum vitae staan.

Best een leuk zoethoudertje dus, afwachten wanneer het Trilogieproject wordt ingezet. Dan zullen we zien wat Negura Bunget echt waard is heden. De eerste twee songs bewijzen in ieder geval wel dat ze nog altijd het potentiel hebben.

3 sterren

Verlaag hem toch een halfje. Blijft een prima EP maar Frig in Oase is toch wel erg saai en de andere nummers vind ik niet zo geweldig meer als eerst, doch nog steeds erg goed, met name La Maginae Lumii. 3,5* dus. Jammer dat het gemiddelde nu onder de 3 zakt, dat verdient deze EP wat mij betreft ook niet.