Rich Robinson - Paper (2004)

heerlijke cd , 11 december 2012 in paradiso , lees ik vandaag .

Tijdens de pauze van The Black Crowes komt gitarist Rich Robinson met een soloplaat, genaamd "Paper". Op dit album hoor je duidelijk de psychedlische kenmerken van The Black Crowes terug, al schroeft Robinson het op "Paper" wat verder op. Met name in zijn gitaarspel, dat nog gelaagder en meeslepender klinkt. Rich Robinson is, zeker in vergelijking met zijn broer Chris, geen begenadigd zanger. Daar schiet hij dus behoorlijk tekort. Maar de muzikale omlijsting is er wel eentje die behoorlijk intrigeert. "Paper" is zeker niet een album dat makkelijk wegluistert. Het is er wel eentje waar Rich Robinson je dwingt om echt te luisteren. Het valt me op dat je soms echt in de muziek wordt gezogen. Net als bij The Black Crowes bewijst Rich dat hij naast een uitstekende gitarist een bijzonder goede componist is. Persoonlijk vind ik de soloalbums van zijn broer of met de Chris Robinson Brotherhood van een wat hoger niveau dan dit "Paper", maar de eigenzinnigheid spat van "Paper" af en dat kan ik bijzonder goed waarderen. Gewoon een prima album dus.