Culture Club - From Luxury to Heartache (1986)

volgens mij is dit album van cc volledig geflopt,alleen move away was een klein hitje

Deze LP is voor mij echt een miskoop geweest.
Ik vind de hit 'Move away' het enigste dat er hier echt uitspringt.
'Colour by numbers' heeft meer een naald gezien dan deze schijf.

Maar 'Colour by numbers' is inderdaad ook het beste album van Culture Club,wat ze daarna uitbrachten ( Waking up with the house on fire uit 1984 en From luxury to heartache uit 1986 ) waren regelrechte flops.

Wat gek? Waarom heet het from luxury to heartache, maar staat dat nummer er zelf niet op?
Ik had volgens mij 12"mixes met een aantal goede nummers erop.

?????

Dat hoeft toch ook helemaal niet.
Dat is geen regel in de muziekbiz of zo.

Het is wel een beetje huppelkuttenmuziek en ongelooflijk gedateerd maar eigenlijk gaat dat ook voor de andere Culture Club albums op. Zo extreem veel slechter dan die andere albums kan ik het nu ook weer niet vinden.

Ik kan nog steeds genieten van Move Away

Omg ... ik zag mr. George gisteren op TV, die is efkes wat veranderd zeg .

bij die lady gaga docu??

Hoewel dit een fijne produktie van Arif Mardin en Lew Hahn is, mist dit album memorabele songs als op vorige C.C.-albums. Ook jammer dat de karakteristieke achtergrondvocalen van Helen Terry ver naar de achtergrond gemixt zijn. Op Colour By Numbers waren haar vocalen zoals bij duetten net zo belangrijk als die van onze grote vriend Boy.
Hun vorige album was al moeilijk na de bestseller Colour By Numbers. Dat op Colour een aantal hitsingles stonden hielp de verkoop ook en hield de naam van de band levend.
Het vorige album had alleen maar The War Song, een politieke song en een grote hit, maar kreeg van het album verder geen vervolg-hit.
Het nummer Move Away was dat jaar Veronica's Alarmschijf. Toen ik het de eerste keer op de radio hoorde, deed het mij niet zoveel. Door het vele draaien is het toch een vertrouwde song geworden. Het was ook niet zo'n groot succes als bijvoorbeeld Karma Chameleon, maar deed het in de Top 40 toch beter dan It's A Miracle. Toch kan dat ook te maken hebben, dat de consument het album al gekocht had en niet meer de single van Miracle ging kopen.
Arif Mardin (overleden in 2006) is/was voor mij geen onbekende naam. Hij produceerde voor een heleboel artiesten. Hij zorgde er o.a. voor dat door zijn geluid voor het Bee Gees album Main Course in Amerika een bestseller werd, nadat ze met hun albums al heel lang in het slop gezeten hadden. Vanwege Mardin's achtergrond luisterde en produceerde hij meer als een jazzmuzikant. Dit album zou net zo goed een Herb Alpert-produktie geweest kunnen zijn. Je hoort echt dat de muziek meer op de Amerikaanse radio- en filmmuziek markt gericht is. Het is allemaal een beetje teveel van hetzelfde kaliber. Alleen het country achtige Come Clean zorgt hier nog een beetje voor afwisseling.
Culture Club deelde rond 1985 ook de studio met The Beach Boys. Op het album The Beach Boys is behalve het eerste nummer weinig meer van het oude surfgeluid te horen.
Ze namen voor hun album ook een nummer van Culture Club op.