Anne-James Chaton - Événements 09 (2011)
mijn stem
4 stemmen
Frankrijk
Electronic / Avant-Garde
Label: Raster-Noton
-
Événement N° 20 (4:37)
-
Événement N° 21 (1:37)
-
Événement N° 22 (3:51)
-
Événement N° 23 (4:08)
-
Événement N° 24 (3:17)
-
Événement N° 25 (4:24)
-
Événement N° 26 (3:54)
-
Événement N° 27 (4:52)
-
Événement N° 28 (3:17)
-
Barack Obama (0:15)
-
Sème le Trouble (0:14)
-
Le Printemps de Téhéran (0:14)
-
Pop Is Dead (0:15)
-
De L'Empire (0:15)
-
Pina Bausch (0:16)
-
Avoir Peur (0:15)
-
Taliban (0:16)
-
Sommet de Pittsburgh (0:16)
0
geplaatst: 16 juni 2011, 19:44 uur
Haha, jongens wat een release. Nummers enkel bestaande uit verknipte, over elkaar geplakte en geloopte (Franse) stemmen. Erg repetitief en hypnotiserend en bij vlagen vermoeiend, maar toch ook weer grappig en intrigerend.
Bleep.com zegt:
De korte nummers aan het eind van de cd zijn in mijn ogen eigenlijk vooral grappig (pop is dead pop is dead pop is dead pop is dead pop is dead pop is dead pop is dead pop is dead pop is dead pop is dead [...] the king of pop is dead), terwijl de andere nummers toch ook wel enigszins weten te boeien.
Aan een score waaq ik me voorlopig niet, maar meer dan een 3* zal het uiteindelijk toch niet worden ben ik bang.
Bleep.com zegt:
Shoving the listeners' ears and tolerance immediately in to a tight corner, the French poet Anne-James Chaton meticulously deconstructs the human voice to create one of the labels most challenging albums to date. Using a collection of vocal recordings in which he reads out screeds of lists, names and numbers taken from the every day, he displays and examines them on the dissecting table and reassembles them into stark repetitive arrangements. Through this forced repeated listening, the sibilance becomes percussive, creating the familiar structures of the drum kit, while the words slowly reveal themselves from within the vocal cacophony, creating a work that is both a musical composition as well as a studied examination.
De korte nummers aan het eind van de cd zijn in mijn ogen eigenlijk vooral grappig (pop is dead pop is dead pop is dead pop is dead pop is dead pop is dead pop is dead pop is dead pop is dead pop is dead [...] the king of pop is dead), terwijl de andere nummers toch ook wel enigszins weten te boeien.
Aan een score waaq ik me voorlopig niet, maar meer dan een 3* zal het uiteindelijk toch niet worden ben ik bang.
0
thejazzscène
geplaatst: 5 oktober 2011, 11:13 uur
Geluidskunst; wat moet je er soms mee... 
Had al eens een ep beluisterd van Chaton met Andy Moor. Die was wel niet slecht, moet ik zeggen. Vooral dan de combinatie van de gitaar en elektronica met de droge/neutrale stem van Anne-James Chaton.
Had al eens een ep beluisterd van Chaton met Andy Moor. Die was wel niet slecht, moet ik zeggen. Vooral dan de combinatie van de gitaar en elektronica met de droge/neutrale stem van Anne-James Chaton.
0
geplaatst: 4 augustus 2020, 15:41 uur
Schatplichtig aan Steve Reich die, met diens phasing techniek, ook de percussieve kwaliteit van de menselijke spraak verkende in bijv. It's Gonna Rain. Maar waar hij met tape loops werkte, gebruikt Chaton meer geavanceerde digitale bewerkingstechnieken, hetgeen resulteert in behoorlijk anders klinkende muziek. Intens en fascinerend!
* denotes required fields.
* denotes required fields.