Salif Keita - Moffou (2002)

Fijne cd die laveert tussen melancholische ballades en heel vrolijke up-tempo nummers met zo'n typische Afrikaans vrouwenkoortje. (Deed mij sterk denken aan Kirikou, een tekenfilm)
4 sterren.

Fijn zomers plaatje idd met dat karakteristieke hoge stemmetje van Keita. Toen ik het eerste nummer zat te beluisteren, zou ik hebben gezworen dat niet het stemgeluid van Keita maar dat van Cesaria Evora uit mijn boxen kwam gestoven. Ik dacht toen even dat een kennis van mij van wie ik dit album geleend had, mij de verkeerde plaat had meegegeven.

Gelukkig bleek het vals alarm te zijn en kon ik verder van dit album genieten (niet dat ik erg lang teleurgesteld zou zijn met een album van Cesaria Evora, want zij maakt natuurlijk ook schitterende muziek )

Ook een heerlijke afrikaanse plaat die ik heel vaak kan horen zonder dat het gaat vervelen. Dat komt denk ik door de pakkende ritmes die iets wiegends hebben, in ieder geval niet stampend. Keita's stem is nog iets hoger dan die van Youssou n'Dour. De band gebruikt meestal acoustische instrumenten. Klinkt erg oorspronkelijk. Voor liefhebbers: zijn nieuwste cd M'Bemba vind ik persoonlijk nog een stuk sterker

De gloed van Africa, zo zou ik dit album willen omschrijven in 1 zin. Wat is dit prachtig zeg, inderdaad die heerlijke wiegende ritmes, het vrouwenkoortje op de achtergrond, de mooi ingehouden instrumenten, ach hemels.
Ik kwam dit op het spoor via Martin's Solveig's uitvoering van Madan N.B. Wat een geweldig swingende track is dat toch.

En ElMeroMero je kan gewoon verder gaan met zweren hoor want het is inderdaad Cesaria Evora die je op de eerste track hoort.

Deze plaat van Salif grijpt wat meer terug op de Malinese muziek zelf en heeft minder westerse invloeden. De jazzrock/fusion elementen die in de jaren 90 muziek in de muziek waren geslopen zijn in de uptempo nummers nog wel merkbaar, maar de plaat klinkt (ondanks dat het in Parijs is opgenomen) puurder en authentieker.

Het is productioneel wel een meesterwerk, want ondanks de vele instrumenten en geluiden, klinkt de plaat nergens volgepropt. De songs zijn spannend en avontuurlijk met veel dynamiek en een goede balans tussen gezongen (question-answer) stukken en instrumentale stukken.

Het meesterwerk van Salif Keita "The Golden Voice of Africa".
Prachtige fijne en tot in de kleinste details uitgewerkte productie van Kanté Manfila die helaas overleed in 2011.Ze maakten al samen platenvan in de jaren 70. Die beginjaren vooral fantastische muziek gemaakt met hun groep "Les Ambassadeurs Internationaux" Toen Salif Keita jaren later solo ging verhuisde hij naar Parijs. In beginfase duidelijk wat commerciëlere producties voor de wereldmarkt maar steeds op torenhoog niveau. Die man zingt niet alleen maar predikt met een passie die door merg en been gaat. Je gelooft ieder woord die hij zingt terwijl je er gen snars van niks begrijpt en dat is weinigen gegeven. Sommigen zeggen
hij zou nog uit een telefoonboek mogen zingen het zou nog pakken.
Ook heeft die man een zeer mooi levensverhaal. Kort gezegd was hij afstammeling van Koning Keita stichter van Mali en volgens deze stand is het verboden te zingen. Daarbij heeft Salif Keita albinisme en in het Mali van toen sterk verkettert. Hij werd verbannen door familie enz. Door z'n kracht, geloof en doorzettingsvermogen de legende geworden die hij nu is. IK heb een waanzinnig groot respect voor deze mens.

Na 20 jaar, doe ik er een halve ster bij. Voor mij een absolute go-to plaat als ik Afrikaanse muziek opzet. Geweldig gespeeld, gezongen en geproduceerd. Zowel intens opzwepend als diep melancholisch. Prachtig!