een lichte tegenvaller dit tweede album van de Malinese grootmeester Salif Keita, dat hier op MuMe vreemd genoeg een hogere waardering krijgt dan zijn sterke debuut album "Soro".
de man verhuisde in 1984 vanuit Mali naar Parijs om een groter publiek te bereiken en dat lijkt zich te vertalen op "Ko-Yan", dat in Parijs werd opgenomen met de Franse producer Francois Breant die op dit album meedeed op "programmed keyboards". de westerse invloeden met o.a. dominante synths en harde, blikkerig klinkende drums zijn toegenomen en dat pakt niet overal even goed uit.
de muzikanten zijn afkomstig uit o.a. Mali, Guinee en Kameroen met verder opvallend veel Franse musici, zoals de complete blazerssectie.
een merkwaardig soort funky disco geluid op "Nou Pas Bouger" of funky jazz-rock op het titelnummer "Ko-Yan" gaan op dit album ten koste van de authenticiteit van zijn muziek. helaas ontbreken er ook prachtige ballads als "Cono" en "Sanni Kegniba", zoals die op "Soro" staan.
blijft de geweldige stem van Salif Keita en de fraaie vraag-en antwoord zang van de koortjes.
All songs written by Salif Keita