Marissa Nadler - Marissa Nadler (2011)

Hier kijk ik echt naar uit! Ik hoop dat ze tijdens haar tour ook Nederland aandoet.

na het redelijk teleurstellende Little Hells is dit toch wel een zeer vermakelijke plaat, weer veel solo-dingen, en op de momenten dat er meer ensen meedoen voegen die ook echt iets toe.

Het heeft nog niet de hypnotiserende sfeer die The Saga... wel had, maar het komt bij vlagen wel weer in de richting.

Na het wat uitbundigere uitstapje op de vorige plaat is dit weer enigzins een terugkeer naar haar 'roots'. Al met al is het vaak muzikaal weer heel mooi, maar andere dingen gaan weer enigzins aan me voorbij. Haar muziek is sowieso nooit snel geweest, maar het gaat voor mij af en toe zelfs te traag zonder dat het me echt wil grijpen. Dat vond ik namelijk wel zo op haar eerste twee albums. Denk dat ik dit nog wat op me moet laten inwerken voordat het zich kan meten met haar oudere werk, vooral op het emotionele vlak.

Ben hier ook wel erg over te spreken. Aan deze muziek moet je wat tijd besteden, niet even aanhoren, maar vaker voorbij laten komen.

Ik vind hem elke keer dat ik hem hoor eigenlijk minder dan haar oude platen, veel minder van die betoverende gitaarloopjes die haar voor me juist zo sterk maken... Maar toch blijf ik deze plaat regelmatig opzetten.. Er zit toch iets in de nummers dat me blijft boeien.... Verder herken ik me lang niet overal in Coys commentaar dat het traag zou zijn, vind dat op veel plekken op dit album erg meevallen....

Live komen deze nummers nog een stuk meer uit zoals op haar eerdere albums..