Vetiver - The Errant Charm (2011)

Altijd leuk een nieuwe Vetiver, maar als ik heel eerlijk ben moet ik ook toegeven het werk van deze band nu wel een beetje gehoord te hebben. Een release die ik zeker ga beluisteren maar die niet hoog op mijn 'naar uitkijk lijstje' staat.

Vijf jaar geleden leverde Vetiver wat mij betreft hun beste album af in de vorm van To Find Me Gone.
Ten tijde van het debuut was ik erg into dit soort rustig kabbelende muziek maar blijkbaar slaat het hier in Nederland niet echt aan getuige ook een optreden van dit gezelschap in Rotown wat jaartjes terug.
Waarschijnlijk te saai bevonden door velen en op zich kan ik dat wel begrijpen. Het kabbelt maar wat en de stem van zanger Andy Cabic is nu ook niet bepaald spectaculair te noemen. Noem het sympathie waardoor ik het toch telkens weer ga beluisteren.... er is blijkbaar toch iets dat deze band wel voor elkaar weet te krijgen: onder de op het eerste gehoor saaie folklaag zit wel degelijk iets moois verstopt, alleen moet je er wat moeite voor doen dat naar boven te halen.

Zo ook op The Errant Charm dat al van start gaat met een vrij lang nummer genaamd It's Beyond Me dat verre van spannend is. Het gaat maar door. En toch weet het me in een bepaalde trance te brengen om vervolgens na ruim zes minuten op de proppen te komen met een lieflijk nummer als Worse of Fear dat ietsje meer up-tempo klinkt.

Ik denk dat dat de kracht is van de band die me soms wat aan Badley Drawn Boy doet denken die op eenzelfde manier een niet al te groot publiek aan zich weet te trekken hier in Nederland.

Op The Errant Charm staan als vanouds weer mooie folkliedjes (Faint Raise) en hier en daar gaat het tempo wat omhoog en krijgen we zelfs een heel klein beetje rock (Ride Ride Ride).
Belle and Sebastian charme in de vorm van Wonder Why en een heel klein beetje Kings of Convenience lulligheid op Can't You Tell.
Fijne ingrediënten voor een fijn plaatje. Typisch Vetiver, dat wel.
Saai? Misschien, maar dan wel een zeer fraaie saaiheid die mij blijkbaar toch weer weet te boeien. Iets wat ik aanvankelijk niet meer verwacht had.

Heb dezelfde ervaring als aEROdynamIC. Inmiddels ben ik bij de vierde of vijfde draaibeurt beland en ik krijg steeds meer waardering voor deze plaat (al speelt ook mee dat ik de bandleden inmiddels heb ontmoet en dat het ontzettend aardige mensen blijken te zijn, al mag je daar een plaat natuurlijk niet op beoordelen). Maar de liedjes krijgen na meerdere luisterbeurten meer karakter. Je moet er dus wat energie in steken en geduld voor opbrengen.

Fijne CD. Ik ben nog niet bekend met het eerdere werk van Vetiver maar omdat ze binnenkort in het voorprogramma van Fleet Foxes staan heb ik besloten me een beetje in ze te verdiepen.

Deze CD doet me op bepaalde momenten denken aan de eerste CD van Moss en op andere momenten een beetje aan The Jayhawks, 'Tomorrow The Green Grass'-periode.
Verder zit er natuurlijk heel veel van Vetiver zelf in. Tenminste, dat neem ik aan.
Het is geen jatwerk.

Het is fijne muziek. Instrumentaal zit het goed in elkaar.
't Is ook wel catchy. Echt verdiept heb ik me er nog niet in.
Voorlopig 3,5 ster.

Ik moet zeggen dat ik wel weer meer waardering heb gekregen voor Vetiver. Het stortte voor mij allemaal wat in op Tight Knit, een plaat die ik niet vaak meer opzet. De muziek raakt net even niet de snaar, die The Errant Charm wel weet te raken. Waarom? Dat weet ik eigenlijk niet zo goed. Tight Knit was naar mijn idee wat donkerder, viel wellicht teveel terug op lofi pop/folk. The Errant Charm vind ik lekker 's zomers, vrolijker, loom en misschien zijn de nummers wat doordachter op de een of andere manier. Het werkt voor mij beter in ieder geval. Ik had niet verwacht dat ik ooit Vetiver zou opzetten als ik zin had in een vrolijk plaatje.