Rival Sons - Pressure & Time (2011)

Gehoord op de Luisterpaal en het is super! Heerlijke Rock voor een half uurtje. 4 sterren.

oh, ik wist niet dat hij al uit was, direct eens luisteren

Hier moet ik ook even achteraan, bedank jassn voor het voorbij laten komen in het topic:
"Maak kennis met... 2011"

Swingende hardrock à la Led Zep, met zware gitaarriffen, een beukende (maar retestrakke) ritmesectie en scheurende vocalen. Niets origineel, dit is ouderwets de pannen van het dak spelen. Blijkbaar zijn de mannen van Rival Sons ettelijke decenia te laat uit de moederschoot gekropen.
Perfect voer voor de festivals
De cover is ontworpen door de lichtjes legendarische Storm Thorgerson.

Dit net voor de eerste keer beluisterd, kom ik erachter dat ze vrijdag op Bospop staan. Gekukkig ben ik hier heel toevallig aanwezig, want dit klinkt wel erg lekker ja!

Erg fijne plaat voor in de auto. Voorlopig vind ik het titelnummer het beste. Mooi en leuk groepje dit. Het is een ode aan heel veel goede muziek uit de jaren 70.

En wat te denken van Young Love, dat zou geschreven kunnen zijn door The Animals! Ik vind het prachtig! Only One is lekker stroperig. Ik moet hem nog langer luisteren, tot dusver 3,5*.

Prima muziek. Led Zeppelin kruist met Wolfmother, zeg maar.
Deze ga ik nog een paar keer draaien in de nabije toekomst, oordeel volgt.

Inderdaad eigenlijk een samensmelting van alles wat goed was in de jaren 70. Dat is ook gelijk een beetje de zwakte van de band. Ze hebben niet echt iets eigens het lijkt daarom bijna op een cover band. Maar ik moet zeggen wel een verdomd goede coverband. Prima voor een download maar gaat daarom absoluut niet aangeschaft worden. Maar ze mogen wel eens op een leuk festival gaan spelen.

Er zit veel energie in die muziek, dat was het eerste wat in mij opkwam toen ik het album beluisterde. Inderdaad, een goeie plaat voor in de auto. Volume op maximum en cruisen maar. Het is een volledige kennismaking met deze band en ze bevallen mij enorm. Dit plaatje zal nog worden gedraaid. voorlopig geef ik een dikke 3,5. Waarom 'maar' 3,5::> omdat dit eerder is gedaan zoals bovenstaande opmerkingen ook al beklemtoonden. Het is inderdaad een tribute to the seventies. Alle goeie muziek komt terug zeggen ze dan....

Geweldig album van een geweldige band!! Een mix tussen Led Zeppelin, The Doors, (de vroege) Aerosmith en Deep Purple krijg je voor je kiezen. Heerlijk gedreven en gepassioneerd gebracht. Alsof ze het allemaal zelf hebben uitgevonden. Zo mag je jatten wat mij betreft!

Erg degelijke plaat! Ik hoor gitaren en drumpartijen à la Led Zep en een stem die bij momenten wel héééél (soms zelfs akelig) goed op Paul Rodgers van The Free/Bad Company gelijkt.... Maar het klinkt erg goed, niets speciaal, maar het is goeie ouwe rock 'n roll zoals ze nog weinig wordt gemaakt! Big up... (tip: smijt deze plaat op in de auto, hell of a ride)

Vette rocker! Heeft destijds drie weken non-stop in mijn CD-speler gezeten. Draai hem nu nog heel heel af en toe, maar blijft lekker rocken ondank enige eentonigheid. Volgende plaat mag langere songs bevatten....

lekker, lekker, lekker!! Nog iets te vroeg om een stem uit te brengen maar vind het zeer goed klinken na een paar luisterbeurten!

Lekkere retro-bluesrock in het straatje van Jack White en (in iets mindere mate) de Black Keys, kan er weinig of niets slechts over zeggen.

In hetzelfde genre heb ik het wel meer voor een Hisingen Blues (Graveyard), iets meer variatie in de songs en wat meer psychedelische elementen.

Hun beste!

Mijn favoriete Sons plaat. Geen gezeik, gewoon heerlijke compacte rock nummers.

Halfuurtje genieten!