Dredg - Chuckles and Mr. Squeezy (2011)

Ik vond het vreemd dat deze plaat gemiddeld 2 stond (ook al gaat het om 3 stemmen), maar na één luisterbeurt begin ik te begrijpen waar dat lage gemiddelde op gebaseerd is. Wat een nietszeggende en onavontuurlijke plaat is dit geworden zeg...Erg jammer dat Dredg per plaat zo veel stappen achteruit gaat.

weet iemand wat er bijzonder is aan de special edition van dit album?

Ik ben wel een Dredg liefhebber maar bovenstaand commentaar geeft wellicht weinig hoop............

Ben het helaas met Sammy eens

Ongeïnspireerde bagger waarvan ik nog liever de nieuwe Wombats album op zet. Nee, dit zijn zwaar ondermaatse tracks die werkelijk allemaal niet het niveau overstijgen want hun vorige album. Ik wist meteen dat het afgelopen was met deze band. Waarom..?

Simplistisch, te gekunsteld, vocalen missen aan kracht, onsamenhangend & tekstueel ondermaats

Alleen ''Where I'll End Up'' bevat nog wat aardige ideetjes, maar daar houd het dan ook bij op.

0,5 voor de moeite.

Mijn god wat een troep. Is dit echt dezelfde band die Leitmotif en El Cielo hebben uitgebracht? Werd daarna al niet al te best, maar als bands zo hard achteruit gaan vraag je je af hoe het mogelijk is.

El Cielo vind ik een erg goed album maar over dit album heb ik eigenlijk alleen nog maar negatieve kritieken gelezen, zelfs van de diehard-fans. Misschien een keer beluisteren omdat ik wel benieuwd ben waarom het zo slecht is.

Dredg. Een band waarvan ik alleen El Cielo heb gehoord, erg mooie en atmosferische plaat. Ik zag dat er een nieuw album kwam dus ik was wel heel benieuwd. Maar de beoordelingen zijn wel erg laag. En ik snap eerlijk gezegd ook waarom.

Dan The Automator heeft meegewerkt aan dit album en dit kun je aan de enorme stijlverandering horen. De man heeft meegewerkt aan de eerste album van Gorillaz. Dat de band vooruitgang wilt boeken juich ik toe maar dan moet het songmateriaal een stuk beter zijn. Want dat is echt om te huilen.

Laten we beginnen met de productie die dus door Dan The Automator is gedaan. Erg minimalistisch, misschien iets te. Je krijgt een leeg gevoel van dit album, er missen zo veel dingen. Een voorbeeld van hoe dat wel moet is James Blake met zijn geweldige debuutalbum.

Dan naar de muziek zelf. De zang begint en ik schrik gewoon. Waar is die mooie warme stem van El Cielo die meedreef met de prachtige melodielijnen? Het eerste nummer is echt beschamend slecht, past bij de rest van de top 40 van de laatste tijd: Gevoelloos en ongeïnspireerd. Dit somt de plaat eigenlijk gewoon op.

Ik kom amper door dit album heen, het is gewoon te pijnlijk om te beluisteren, dit is echt afgrijselijk slecht. Bij Down Without A Fight wordt het nog erger en heb ik hem de eerste keer ook uitgezet. Dit album krijgt de laagste beoordeling, met afstand het slechtste album wat ik tot nu toe in 2011 heb gehoord.

Wow, wat bizar dit gemiddelde zeg. Ongelooflijk, Catch Without Arms vond ik best een lekker album. Nou dan maar even mijzelf pijnigen door deze te proberen denk ik zo. Na wat speurwerk kom ik erachter dat bijna alle fans enorm teleurgesteld zijn door het album. Ze zaten maar twee dagen in de studio blijkbaar en daarvoor hebben ze veel via de e-mail gewerkt en ongeveer een maandje geoefend. Waarschijnlijk (en hopelijk voor ze) is dit hun zwanenzang.

Nou, zo dramatisch als de berichten hierboven doen vermoeden vind ik dit album helemaal niet. Dredg is gewoon een hele andere richting op gegaan en dat siert ze. Als ze elke keer dezelfde plaat zouden maken zou het ook niet goed zijn en dan was daar weer commentaar op geweest. Oké, 2 dagen in de studio is wat karig en zou je kunnen zien als gemakzucht maar het resultaat is - ook mede door de inmenging van een producer - wel een heel ander Dredg als dat we kenden en dat vind ik positief.

Ik heb - behalve het bovenstaand bericht - nog weinig goeds over dit album gelezen. Ik heb Chuckles and Mr. Squeezy natuurlijk wel besteld want Dredg is één van mijn favoriete bands, vooral El Cielo is fenomenaal. Hopelijk kan ik wel iets goeds aan hun nieuwe album ontdekken?!

Zo slecht is het inderdaad ook niet maar ik mis wel de pit van de eerste 3 albums, die waren super goed. Another Tribe en The Thought of Losing You vind ik de beste nummers.

Dit album luistert toch wel aardig weg. Niet meer, maar zeker ook niet minder.

De laatste van Dredg (tot nu toe) en het valt niet mee. De muziek is ditmaal wat minder experimenteel van aard. Dat is op zich niet erg maar ik heb het idee dat de heren zich er wel gemakkelijk vanaf hebben gemaakt. De inventieve details blijven wat achterwege en dat was toch de grote kracht van dit bandje. Wat ook niet meehelpt is de productie, alsof er een deken over de plaat hangt, het is ingetogen, spettert niet en is gewoon ronduit saai. Kortom, de platen waarmee Dredg zich voorheen onderscheidde van veel andere bands in het alternatieve genre; kraakheldere producties, tegendraadse ritmes, niet alledaagse zang en inventieve invalshoeken wordt op dit plaatje teniet gedaan. De sfeervolle afsluiter Before It Began is nog de beste song van de plaat en dat zegt eigenlijk genoeg. In retrospectief is het niet vreemd dat de mannen de band even op Non Actief zette, alsof alle vuur destijds uit de band was verdwenen. Hopelijk heeft de vonk weer vlam gevat en komen de mannen terug met een spetterend album.

Upon Returning is zeer aangenaam. Niet een album van hoog niveau maar gewoon lekker om af en toe op te zetten.