Liturgy - Aesthethica (2011)

Fijn qua muziek...alleen die zanger (?) irriteert me een beetje...alsof d'r één of andere halve zool door die plaat heen staat te schreeuwen.
Voorlopig gemiddelde score, maar verdient nog wel meerdere luisterbeurten.
Denk dat ik straks meer ga voor die nieuwe van Eternal Tapestry (maar die heb ik nog niet-al ligt ie volgens mij voor me klaar bij de lokale platenboer).

Helemaal met Wendy eens, wat een schreeuwlelijk!!

Erg vet juist. Muzikaal en qua productie doet het me een beetje aan Noise Rock denken, met een minimale Black Metal twist. De hoes is ook erg oude Swans-achtig, dus die noisy twist zit niet alleen in de muziek. Het was wel wennen, na hhet lo-fi album, wat de vorige was, maar het bevalt wel.

En ik ben het helemaal met ThirdEyedCitizen eens.
Heel vette noiserock plaat. En tempo en geluid geven er inderdaad een black metal twist aan.
Toch maar eens achter de eerste plaat aan.

Eens met wendyvortex en laboomzaa. De muziek is ontzettend tof, de zang helaas wat minder. Deze band wordt alleen niet echt gewaardeerd in de Black Metal kringen geloof ik wanneer ik de reacties op internet zo lees. Misschien komt dat doordat dit album inderdaad wat meer naar Noise Rock neigt of omdat ze zich niet kleden als andere Black Metal bands?

fabeltastischje plaat die op een heel fijne manier noiserock en black metal combineert. had misschien wat korter gekund maar er staan een hoop bommetjes op om de aanschaf meer dan te rechtvaardigen...

tja, en de lage score zullen we maar toeschrijven aan al die rockfanaten die de zwartmetalen vocals niet trekken.

Vooral heel vermoeiend met een zanger die graag als een black metal zanger wil klinken maar gewoon als een valse kraai zingt. Verder zijn het vooral veel standaard black riffs en drumwerk, nergens origineel te noemen alleen de mix met wat math rock moet het dan origineel maken.

mmm, fabeltastisch was misschien een groot woord. een beetje zelfcensuur had geen kwaad gekund. hier staat namelijk net iets te veel filler op.

maar.... als het er op is is het er wel boenk op. de mix van mathrock en black metal werkt in sommige songs wonderwel en nodigt niet alleen uit tot blind headbangen, maar ook tot een fijnzinnige ontleding van de best wel ingewikkelde composities

enne... valse kraaienzang? standaard black riffs? saaie drums? misschien eerst eens wat meer black metal beluisteren alvorens straffe uitspraken te doen, beste trebremmit

Juist omdat ik veel black metal ken kom ik tot deze mening.
Liturgy zou het goed doen als een black metal coverband.

Juist in vergelijking met alle andere black metal die ik tot nu toe heb gehoord valt hier juist het drumwerk ontzettend op. Het is veel gevarieerder en dynamischer dan menig ander black metal band. Samen met de toch wel behoorlijke gitaar muur (hoezo dikke drones) is dit waar de band zoveel aandacht mee heeft gekregen.

De zang past er inderdaad niet bij. Ik haal mijn stem maar weer weg, ik vind deze nogal kut en kan hem niet goed genoeg doorgronden om er een cijfer aan te verbinden.

vind drones in veel gevallen niet het goede woord sietse. Meer een soort math rock patroontjes die wel erg noisy zijn. Drumwerk is inderdaad erg knap.

De band heeft verder natuurlijk zoveel (negatieve) aandacht gekregen omdat die zanger zo'n irritant mannetje is die denkt de hele BM scene even te veranderen, maar ach. Niet al te serieus nemen en gewoon van deze plaat genieten.

kan alleen maar akkoord gaan met sietse en 3rdeye wat drumwerk en "wall of sound" betreft.

spijtig dat het zo'n onevenwichtige plaat is geworden. een aantal grandioze toppers, maar ook een hoop b***s***

het valt me trouwens ook op dat de beste black metal tegenwoordig uit de usa komt. wolves in the throne room, ash borer, barghest en fell voiles zijn dikke favorieten ten huize khonnor. fijn ook dat deze 3 laatste zich echt geen enkele lap aantrekken van verkoop of commercie: gewoon lekker plaatjes uitbrengen op tape en vinyl en hun eigen ding doen.

Ben het totaal niet met Trebremmit eens, (Standaard riffs zijn ver te zoeken?!) het is juist eindelijk eens een wat alternatievere kijk op black metal.

Maarrr, niet top uitgevoerd: Zang is (zelfs voor BM standaarden) wel érg dominant en leid best af. Vooral na een tijdje wordt het hele idee ook wel erg vermoeiend, ook die gitaarsound..
Maar ach, vind t wel leuk dat ze eens iets nieuws uit proberen; math-rocky ritmes en songstructuren, veel majeur-klanken (vrolijke BM? kom je niet vaak tegen..) en eindelijk eens geen debiele corpse-paint, onleesbare band-logo's en omgekeerde kruizen.. ofnou, ééntje dan..

Ik heb een aantal stukken van dit album gehoord en ik vond het wel lekker klinken. Maar waarom dit black metal is weet ik echt niet, bij Deafheaven hoor ik het er nog in. Dit gaat meer richting math rock/noise rock met black metal-vocalen. De frontman (Hunter Hunt-Hendrix) doet wel aan extreme interessantdoenerij. Hij heeft een manifest geschreven over transcendente black metal waar ik me echt kapot om heb gelachen. In interviews probeert hij ook heel erg interessant en diepzinnig te zijn tot op het irritante af. Ik noem niet snel iemand pretentieus, maar Hunt-Hendrix wel. Ook Google is het daar mee eens, als ik namelijk de p na zijn naam invul suggereert hij gelijk pretentious.

Ja wat een kwal zeg
Als ie een compleet manuscript nodig heeft om z'n muziek goed te praten.. ach, misschien is het allemaal een briliante marketing-strategie van hem, want er wordt schijnbaar wél over gepraat zo.
Maarja, als de muziek niet op zich staat, dan kun je filosoferen wat je wilt maar wordt er niet beter op. Ash Borer maar weer eens aanzetten dan maar.

Ik vind het juist erg grappig dat manifest want allemaal van die hele serieuze mannetjes vallen hier keihard overheen. HHH heeft in dat opzicht volgens mij echt zijn doel wel bereikt nl. aantonen hoe ontzettende onzin het eigenlijk allemaal is.

(Enige probleem daarmee is volgens mij dat hij het zelf allemaal oprecht meent! Dus ondanks al zijn moeite om ANDERS dan andere black metal te zijn, maakt ie dezelfde fout als al die Noorse corpsepaint bandjes: ze nemen zichzelf veel te serieus..)

ik weet niet of hij het allemaal zo heel erg meent, maar als dat zo is kan ik er nog steeds om lachen.

Na drie tracks van deze plaat veel te beluisteren (Generation, High Gold en Returner) heb ik het schijfje maar eens gekocht en daar heb ik helemaal geen spijt van! Het gitaarwerk van Liturgy doet me heel erg aan Krallice denken, maar dan veel hyperactiever met een drummer genaamd Greg Fox die geweldige stotterende ritmes neerlegt, ritmisch is deze plaat echt interessant. Aesthethica heeft prachtige muren van gitaren die door het constante schommelen in tempo een heel apart effect krijgen. De enige invloed van blackmetal zit in de vocalen, voor de rest is dit gewoon hele gave noise/math rock. Ik twijfel nog tussen 4* of 4,5*.

Greg Fox is een geweldige drummer, heeft ook heel veel andere mooie dingen gedaan, Guardian Angel en Zs zijn echt aanraders om te checken bijv. en als je het iets vager wil is Teeth Mountain ook erg de moeite.

Die nieuwe plaat van Zs staat al op de lijst om te beluisteren, ik zal Guardian Angel en Teeth Mountain ook eens checken.

Don Cappuccino goede keuze om Zs te checken. Nieuwe album ben ik ook erg benieuwd naar...ook echt een band waar ik eens wat van moet kopen.

Ohh, vergat ik nog te vermelden dat het album van Liturgy hiervoor wel meer in de black metal hoek zit.

Ja, dat debuut van Liturgy ga ik zeker opzoeken en even goed voor zitten. Vanmiddag heb ik deze met koptelefoon op beluisterd, een uur is echt voorbij gevlogen.

Oeh wat een heerlijke plaat, ik snap niet dat ik deze nooit eerder geprobeerd heb. De controverse was me destijds ook totaal ontgaan. Triest dat vele metalfans dit niet cvlt genoeg vinden. Ik vind het juist tof dat bands als Liturgy en Deafheaven niet voldoen aan dat standaard blackmetal imago.
Het album zelf is iets te onevenwichtig, maar de mix van black metal en noise/mathcore is heel erg tof, Aesthetica bevat een aantal flinke uitschieters, maar ook wat zwakkere tussendoortjes.
Wist niet dat de drummer ook Zs deed, verklaart het drumwerk natuurlijk wel goed, want mijn hemel wat intens is dat zeg!

Die controverse is me inderdaad ook ontgaan. Zonet heb ik een poging gedaan door HHHs manifest te komen. Laat ik het positief zeggen: ik heb een deel van mijn leven boven studieboeken doorgebracht waarin de boodschap bij voorkeur zonder opsmuk, en het liefst in formulevorm, wordt verpakt, dus met dit manifest kon ik vrij weinig. Of het totale onzin, kan ik niet beoordelen. Het leek me vooral veel gepraat over niks op een weinig onderbouwde wijze in ieder geval. Maar dat vind ik ook als ik me door filosofische teksten probeer te worstelen, of door de catalogus van een kunsttentoonstelling.

Gelukkig kan dit album prima beluisterd worden zonder kennis te nemen van Hunt-Hendrix' manifest. Dan blijft een goed album over. Een beetje te lang om me de hele tijd te kunnen boeien. Die tussendoortjes à la Glass Earth, waarin lagen 'aah's op elkaar gestapeld worden, zijn vermakelijk maar duren net wat te lang. Daar staan gelukkig nummers als Generations en Veins of God tegenover, die me heerlijk meeslepen. De zang is niet erg goed, maar verpest het album ook niet. Op de drums heb ik eigenlijk nog niet gelet, ik zit vooral te luisteren naar het gitaarwerk. Voor een metalband klinkt dat nogal opgetogen. (Dat had ik kunnen weten uit HHHs manifest, want daarin schrijft hij al dat het maar eens afgelopen moet zijn met dat nihilisme.) Dat is voor de verandering best fijn.

Met een beetje editen was dit album beter geworden, maar op de valreep van 2015 toch nog een interessante ontdekking gedaan.