0
geplaatst: 16 april 2011, 19:11 uur
Zweedse diva Carola Häggkvist keert na vijf jaar afwezigheid terug met een nieuw album -dan tel ik haar kerstalbums niet mee- en zoals de titel al wellicht doet vermoeden is Elvis, Barbra & Jag een eerbetoon aan de twee grootheden Elvis Presley en Barbra Streisand. Naast het feit dat het opnemen van coverversies een riskante keuze is, moet je ook maar net houden van de muziek van Barbra Streisand. Mijn aversie jegens die vrouw zorgde ervoor dat ik aanvankelijk nogal sceptisch tegenover dit album stond, maar dat ik dit album sowieso zou beluisteren stond vast vanwege de Elvis Presley covers, die altijd nog prachtige nummers zijn. Ik was aangenaam verrast om erachter te komen dat dit album een mix is van pop en soul. Had niet gedacht dat Carola ooit iets met het soul genre zou doen, maar het tegendeel is met dit album bewezen. Carola + pop + soul + covers is een prima combi!
Het album opent al gelijk met een geweldige ritmische versie van Suspicious minds. De toevoeging van de orgel zorgt al gelijk voor een fraai eindresultaat. In the ghetto werd in de jaren ’70 geweldig en ongeëvenaard gecoverd door Candi Staton, dus ik verwachtte niet veel van deze versie. Geloof het of niet, maar ik vind deze versie nog mooier vind dan die van Candi. Die ingetogen maar tegelijkertijd volle instrumentatie (met een prachtige toevoeging van de strijkers), en de bescheiden maar soms uitbundige stem van Carola passen geweldig bij elkaar. Dan volgt de eerste Barbra Streisand cover. No more tears (enough is enough), ditmaal is de titel omgekeerd, werd destijds gezongen met behulp van Donna Summer. Carola doet het in haar eentje en overtreft (!) met gemak de originele versie. De instrumentatie met de stevige drumpartijen en het intro zijn ge-wel-dig. Echt fenomenaal gedaan!
De Woman in love cover weet het origineel ook ruimschoots te overtreffen, de ietwat uigerekte versie is -wederom- op gebied van instrumentatie geweldig gedaan. Vraag me niet waarom, maar met gebruik van een hoofdtelefoon lijkt het alsof dit nummer een betoverende en dromerige sfeer over zich heen heeft. Always on my mind begint heel eenvoudig en ingetogen en is qua instrumentatie aanvankelijk gestript tot de basis, om zich vervolgens te ontpoppen tot een wat voller en vlotter arrangement waarbij op prachtige manier gebruik wordt gemaakt van strijkers. Ook de covers die volgen zijn erg mooi gedaan, maar de kracht van het album zit hem echt in de eerste vijf nummers. Of nou ja, misschien ook niet helemaal, want ook het 50's rock-a-billy Watch closely now bijvoorbeeld doet ze erg goed! Dan heb ik het nog niet gehad over het geweldige jazzy Heartbreak hotel dat je het gevoel geeft dat je je in één of andere nachtclub bevindt. Eigenlijk heeft naar mijn mening ieder nummer iets moois over zich.
Of de Barbra en Elvis fans hier van zullen genieten weet ik niet. Zelf vind ik dit een zeer geslaagd cover album. Naast de vocale prestaties van Carola is dit album alleen al aan te raden vanwege de fantastische instrumentatie. Het is misschien nogal een gedurfde uitspraak, maar ik vind deze versies bij vlagen de originele versies overtreffen. Niet alleen de Barbra Streisand covers, maar ook de Elvis Presley covers. Vooral In the ghetto, Supscious minds en Always on my mind heeft ze geheel naar eigen hand gezet. Hoewel ik er niet vanuit ga, hoop ik dat ze met dit album hier meer bekendheid krijgt.
Het album opent al gelijk met een geweldige ritmische versie van Suspicious minds. De toevoeging van de orgel zorgt al gelijk voor een fraai eindresultaat. In the ghetto werd in de jaren ’70 geweldig en ongeëvenaard gecoverd door Candi Staton, dus ik verwachtte niet veel van deze versie. Geloof het of niet, maar ik vind deze versie nog mooier vind dan die van Candi. Die ingetogen maar tegelijkertijd volle instrumentatie (met een prachtige toevoeging van de strijkers), en de bescheiden maar soms uitbundige stem van Carola passen geweldig bij elkaar. Dan volgt de eerste Barbra Streisand cover. No more tears (enough is enough), ditmaal is de titel omgekeerd, werd destijds gezongen met behulp van Donna Summer. Carola doet het in haar eentje en overtreft (!) met gemak de originele versie. De instrumentatie met de stevige drumpartijen en het intro zijn ge-wel-dig. Echt fenomenaal gedaan!
De Woman in love cover weet het origineel ook ruimschoots te overtreffen, de ietwat uigerekte versie is -wederom- op gebied van instrumentatie geweldig gedaan. Vraag me niet waarom, maar met gebruik van een hoofdtelefoon lijkt het alsof dit nummer een betoverende en dromerige sfeer over zich heen heeft. Always on my mind begint heel eenvoudig en ingetogen en is qua instrumentatie aanvankelijk gestript tot de basis, om zich vervolgens te ontpoppen tot een wat voller en vlotter arrangement waarbij op prachtige manier gebruik wordt gemaakt van strijkers. Ook de covers die volgen zijn erg mooi gedaan, maar de kracht van het album zit hem echt in de eerste vijf nummers. Of nou ja, misschien ook niet helemaal, want ook het 50's rock-a-billy Watch closely now bijvoorbeeld doet ze erg goed! Dan heb ik het nog niet gehad over het geweldige jazzy Heartbreak hotel dat je het gevoel geeft dat je je in één of andere nachtclub bevindt. Eigenlijk heeft naar mijn mening ieder nummer iets moois over zich.
Of de Barbra en Elvis fans hier van zullen genieten weet ik niet. Zelf vind ik dit een zeer geslaagd cover album. Naast de vocale prestaties van Carola is dit album alleen al aan te raden vanwege de fantastische instrumentatie. Het is misschien nogal een gedurfde uitspraak, maar ik vind deze versies bij vlagen de originele versies overtreffen. Niet alleen de Barbra Streisand covers, maar ook de Elvis Presley covers. Vooral In the ghetto, Supscious minds en Always on my mind heeft ze geheel naar eigen hand gezet. Hoewel ik er niet vanuit ga, hoop ik dat ze met dit album hier meer bekendheid krijgt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.