Cocteau Twins - The Pink Opaque (1985)

Dit is waar voor mij de CT trip eindigt. Achter ons ligt het donkere woud, van hieruit rest ons alleen nog lala-land...
Ik ga niet meer mee.

Qua lala-land vallen Heaven or Las Vegas en Milk and Kisses nog mee.

En zelfs Blue Bell Knoll doet meer dan fladderen en dwarrelen.

Op Victorialand is het sneeuwwit stil.
En op Four Calender Cafe rinkelen de rammelaars.

De EPs uit 1985 zijn behoorlijk experimenteel.

Een herkansing waard en meegaan met Heaven or Las Vegas.

THE PINK OPAQUE 1985

Voor de Amerikaanse markt in elkaar geflanste verzamelaar.

Tracks 1, 5 en 9 maken deel uit van de EP The Spangle Maker (1984).
Millimillenary (track 2) is een nummer uit dezelfde sessies,
maar verscheen voorheen enkel op een cassetteband.

Wax and Wane is een remix van de albumversie (Garlands).
Tracks 4 en 6 zijn terug te vinden op de EP Sunburst and Snowblind (1983).
Musette and Drums (track 10) is van de LP Head over Heels (1983).

Lorelei is het enige nummer hier van Treasure (1984)
en Aikea-Guinea komt van de gelijknamige EP uit 1985.

Een merkwaardig allegaartje en vandaag
alleen nog maar interessant voor tracks 2 en 3.

Millimillenary stond volgens mij op een cassettebandje toen uitgegeven door New Musical Express, daar staat me zoiets van bij.
Wax and Wane is hier aanwezig in een remix-versie. Garlands is altijd het minst gedraaide CT album in mijn collectie gebleven.
Ik heb laatst weer eens wat rondgeneusd op de website van Cocteau Twins met al die beluisterbare bijzonderheden in MP3-vorm. Zelf heb ik niet zoveel met downloaden, want het voelt bij mij het prettigst de originele Cd's met het mooie vormgegeven 23 Envelope artwork.
Dit blijft natuurlijk een verzamelding met voor 1985 maar een paar bijzonderheden en toch zet ik hier voor de uitstekende muziek een 4,5 neer.

Misschien een wat onevenwichtige maar ter gelijkertijd ook een wonderschone verzamelaar.Interessant voor degene die niet al hun briljante EP's kent.
Al zijn de single box set of Lullabies to Violaine natuurlijk nog een stuk completer.
Als instap is the Pink opaque echter een geschikt album.

Ik heb de EP's ook staan maar vindt dit ook een mooie verzamelaar. Komt ook door de fraaie stemmige hoes en de sferen van de vroege Cocteau Twins. Lekker donker allemaal en je zit in no time weer met je hoofd in de vroege jaren 80 en dat smaakt vaak naar meer van hetzelfde. Het mooie baswerk (Wax & Wane) van Will Heggie blijft mijn voorkeur houden ten opzichte van het latere werk.

Blijft ook bijzonder dat het Amerikaanse publiek pas rond 1986 met de Cocteau Twins te maken kregen terwijl de band in de VK en Europa toch al een behoorlijke basis had gelegd. Kun je zien hoe de tijden veranderd zijn, geen internet en Europa en de VS functioneerden compleet los van elkaar, zeker op het gebied van muziek.