Marty Paich - The Picasso of Big Band Jazz (1957)

Op de hoes staat: "Paich is the Picasso of Big-Band Jazz" says Archie.

Wie is Archie? Vast niet Achie Shepp. Nee, Archie is Archie Bleyer, de baas van Cadence-records.

Deze plaat staat ook essentieel te boek in Penguin Jazz Guide, en het is voornamelijk een erg volwassen en nette plaat. Niet rauw, niet smerig, meer het soort big band-jazz dat je verwacht bij een film noir.

Ik denk dat dit gewoon cool jazz, met een flinke scheur west-coast. Netjes gedaan door Marty Paich, één van de figuren die een muzikale opleiding had genoten.

Ik heb liever óf bop of modal of freejazz of spiritual jazz tot en met fusion. Dit soorte nette cool-jazz, is mij allemaal té netjes en binnen de lijntjes. Wat niet betekent dat het niet lekker wegluistert, maar om dit nu te vergelijken met Picasso?

Interessant Mssr Renard, ik had hier nog nooit van gehoord. Ik hou wel van een lekker cool jazz plaatje op zijn tijd, met name het pianoloze (dit zeggen ze er altijd bij, dus doe ik het ook maar...) Gerry Mulligan Quartet met Chet Baker, of de albums die Mulligan met Paul Desmond heeft opgenomen. Ik kan daar ademloos naar luisteren. Als dit plaatje in hetzelfde straatje gedraaid wordt, ben ik geïnteresseerd. Bedankt voor de tip!

Dat is zo leuk aan de Penguin Jazz Guide volgen. Het behandelt veel onbekende platen in nét wat andere stromingen/subgenres.

Vergelijk het maar met Toto: wat Toto binnen de popmuziek is, is Marty Paich binnen de jazz, zoiets. Die vergelijking maak ik natuurlijk niet voor niets: Marty was de papa van David Paich, toetsenist, arrangeur en (meestal tweede) zanger van Toto. Iets over de appel en de boom...

Marty Paich - Wikipedia - en.wikipedia.org

Dat wist ik helemaal niet. Wat gaaf joh.

Ik wist wel dat spiritual jazz trompetter Don Cherry de vader was Neneh Cherry, die ik beide erg goed vind.
Dan hebben we ook nog moeder/dochter Houston en in het Allmans-kamp een heleboel muzikale zonen.