De Mens - De Mens (1992)

Jeroen Brouwers schrijft een boek en die weet hoe dat moet...

Frank Verlinden schrijft een plaat en die weet ook hoe het moet ! Heel mooi

De eerste en mooiste plaat van De Mens. Met nummers als Dit Is Mijn Huis, Jeroen Brouwers, Kwestie van Techniek en natuurlijk Irene kan dit toch niet meer stuk? Irene zou ook wel passen in mijn top 10 Nederlandstalige nummers.

Is dit niet een vlaamse band?

Ja hoor maar ze zingen toch in het Nederlands?

Frank Vander Linden is een held!

Nederlandstalige rockmuziek begin jaren '90 was geen evidentie. Je had De Kreuners met hun meezingers en de diverse eigen stijl van Raymond van het Groenewoud als grote namen. Dan kwamen Gorki en Noordkaap die lieten zien dat je ook alternatieve muziek kon maken in je eigen taal. En met De Mens werden ze de Grote Drie van de Nederlandstalige rock. De Mens heeft heerlijke teksten dat meteen in hun debuutalbum te horen is. Teksten die iets te vertellen hebben, maar ook spelen met taal. De tekst wordt belangrijk en zit daarmee op de lijn van kleinkunst. Alleen is de folkgitaar een band met elektrische gitaar, bas, keyboard en drum. Een solide album dat niet als een demo klinkt maar er meteen staat. Heerlijke muziek!

Aangezien De Mens dit jaar 30 jaar bestaat en - uiteraard onder voorbehoud - een aantal shows speelt om dat heuglijke cijfer te vieren, is het hoog tijd om me eens wat verder te verdiepen in hun oeuvre. Beginnen doe ik met het titelloze debuut en hoewel ik de ontstaansgeschiedenis in grote lijnen wel ken (hoe Frank Vander Linden als rockjournalist voor Humo besloot om samen met oude schoolgenoot Michel De Coster een groepje te starten, maar dat vooral Frank schrik had dat ze neergesabeld gingen worden doordat hij als recensent soms hetzelfde had gedaan), is het toch vooral de kwaliteit van de nummers waar over gesproken moet worden. De opener (en ik dacht ook eerste single) Dit Is Mijn Huis kan je als profetische woorden beschouwen aangezien dat nummer voor mij alles bevat waarom De Mens zo goed is. Een groep die er overduidelijk veel plezier in heeft, maar het is vooral die keuze om het in het Nederlands te doen dat me echt ligt. Voor een groot stuk omdat Vander Linden de gave heeft om zo onverwachts uit de hoek te komen en het toch laat werken. De bekendste nummers van deze plaat (de opener, Irene en Jeroen Brouwers) blijven het hoogtepunt, maar dat neemt niet weg dat er in de andere songs ook nog pareltjes te ontdekken zijn. Niet alles werkt weliswaar even goed - dat continue herhalen van de zin Vrijheid die niet eenzaam is in het gelijknamige nummer kwam me op den duur wat de keel uit en ook die sonarradar in Een Kwestie van Techniek vind ik afbreuk doen aan het voor de rest uitstekende nummer - maar algemeen gezien hoor je een band die er vanaf de eerste noot staat en dat 30 jaar later nog altijd zou doen.

Irene

Wie is de mens?
Irene Schouten? Ze is 29, dus het zou kunnen kloppen

Het verhaal achter Irene

..dat moet met ossengal