Iszoloscope - Les Gorges des Limbes (2004)

Soms waait het buiten. Zit je op zo'n donkere zondagmiddag (zoals vandaag, al is het dan maandag) een beetje lusteloos naar buiten te kijken, naar het druilerige landschap, waar geen fuck gebeurt. Doe er een album als Les Gorges Des Libmes bovenop en het wordt plots een pak boeiender. Niet dat de wolken verdwijnen, integendeel. Ze pakken samen, en alles wordt een pak duisterder, de wind wakkert aan, en het is playtime voor de demonen die zich 's zomers zo vaak vervelen in hun veel te warme hel.

De basis van dit album zijn de 3 "Les Manuscrite De L'Invisible" chapters. Erg donkere, luguber dronende muziekstukken die opgebouwd zijn uit sfeer, alsof het gaat om een instrument. Korte, ietwat (relatief) opbeurendere stukjes zorgen enkel voor meer contrast met de zwaar op de maag liggende klanken op de rest van het album. Hoogtepunt van het album is "Reaching Out ...", wanneer er wel erg creepy voice samples bovengehaald worden.

Erg duister, erg sfeervol, erg inpalmend. Niet geschikt om op zonnige dagen te spelen, maar een geweldige track om je saaie druilerige middagen op te fleuren ... Hellraiser style . 4 dikke *