EMA - Past Life Martyred Saints (2011)

Het openingsnummer The Grey Ship vind ik echt geweldig. Een 7-minute lange slome sluimerende psychedelische jam met ook nog eens erg goede vocals. Het ook vrijgegeven California heeft me nog niet zo weten raken maar ik ben hier wel benieuwd naar.

Het gaat hier overigens om de helft van het bandje Gowns, dat ik nodig eens moet checken.

Lol, bij het horen van de eerste tonen van California dacht ik even dat we hier met een solo project van Kim Gordon te maken hadden.

Ik ook.

Bij het zien van de hoes was ik eerst 'bevreesd' voor een Lady Ga Ga exponent. Bij beluistering verdween dat als sneeuw voor de zon. Pittige tante, zonder opsmuk, maar puur en direct. Als Nico van de Velvet Underground nog zou leven, zou die dit best wel kunnen smaken. Het heeft een voor mij wat ondefineerbaar sfeertje waardoor ik toch geboeid blijf luisteren en benieuwd naar wat nog komen gaat. Een dame die live ook wel eens interessant zou kunnen zijn.

Na al een paar maandjes op de 'to play' lijst te pronken, is nu dan toch de eerste luisterronde aangebroken. De melodielijn op Anteroom klinkt betoverend en de rest is heerlijk ondergedompeld in een duister, gruizige sfeer waarin hopelijk nog een boel te ontdekken valt.

Jawel, dit wordt er eentje die ergens bovenaan komt te staan op de eindejaarslijst. Hoewel ik goed merk dat nummers als Milkman en Butterfly Knife tegen het het randje aanzitten, blijft alles toch binnen een bepaald kader. Eentje waarbinnen het weliswaar alle kanten opknalt, maar altijd een geheel blijft. De oprechte 'in-your-face' teksten maken dit daarnaast een uiterst persoonlijk werkje, op een manier die je niet vaak tegenkomt. Een zin als 'Twenty kisses with a butterfly knife' spreekt wat dat betreft boekdelen: deze dame bevindt zich niet geheel in haar element en is daarbij geen lieverdje. Gelukkig is ze nog wel steeds springlevend, om onder andere met haar geboortestreek af te rekenen in het geweldige California, of haar drugsverleden te delen in Coda en Marked. Fascinerend goed.

Voor mij is dit 1 van de groeiers van het jaar.

Het nummer California vond ik gelijk super. Een dame met lef en een eigen style die een nummer begint met fuck california, you made me boring.....Prachtig!
Heeft california ons allemaal eigenlijk niet boring gemaakt?

En de tekst die volgt is niet minder goed of confronterend. Blijkbaar is californie niet het gedroomde land van zon, strand en hollywood.

Grey ships vond ik ook direct een mooi nummer. Minder catchy maar erg mooi. Intens droevig.

Marked met zijn: I wish every time he touched me left a mark en Butterfly knife met:

You cut and fucked your arms up
You always talked about it

They thought you'd never do it
But I knew I knew I knew
I knew someday ...

Drugs, depressie huiselijk geweld, zelf vernietigingsdrang....Intense materie die mij deze cd niet vaak deden draaien maar toch dankzij california weer vaker gaan luisteren en dan blijkt die niet minder intens maar de muziek blijkt zijn eigen schoonheid te hebben en die intensiteit is wel heel echt en rauw. En elk nummer op deze cd op coda na, die wel weer als een perfecte intro voor marked dient, is een pareltje.

En dan heb ik het nog niet over haar stem gehad. Op california is ze bijna aan het rappen. En op Red star hoor je goed hoe goed ze kan zingen. Prachtig nummer ook met een hele mooie rustige opbouw. En op breakfast hoor je hoe warm haar stem kan klinken. Zeer veelzijdig dus en ze kan ook nog eens heel goed gitaar spelen.

4,5e ster voor deze briljante cd!

Draai deze voornamelijk omdat ik weet dat ik uiteindelijk Red Star krijg. Niet dat de rest slecht is overigens, verre van.