Justin Hines & The Dominoes - Jezebel (1976)

Een vergeten reggae groep. Verzwolgen in de massa reggae artiesten uit die tijd. De muziek is voor de liefhebbers gewoon de moeite van het luisteren waard.

Dit onverklaarbaar obscuur album verdient veel beter.

Hinds (niet Hines) heeft een fantastische stem. Rijk, expressief, hoog en loépzuiver.
Doordrongen van die troostende, positieve kracht die de beste reggae kenmerkt.
Hij zingt ook met een klein beetje, perfect getimede, onderkoelde vibrato dat door merg en been gaat eens je er op begint te letten.

En bovenop die stem heb je hier enkel top-liedjes, waarbij het eerstvolgende altijd nog net iets beter binnenkomt dan het vorige. En dan weet je dat je met een klassieke LP te doen hebt.

Ouderwetse, wiegende, bijna akoestische roots.
Ingespeeld door de beste reggae-muzikanten (Robbie Shakespear, Chinna Smith, Tyrone Downie, Horsemouth Wallace,..) en ingezongen door de unieke Hinds.

Ah, jongens, zo heerlijk.
Zo maken ze er geen meer!

Enneuh, er ontbreekt een nummer op de tracklist.

Het lichtjes heerlijke, en actuele, 'fire'
https://www.youtube.com/watch?v=qcYdMf_KvrQ