Nou, dat lijkt me wel te kloppen. Al zit Young Gun Silver Fox meer in de hoek van wat ze tegenwoordig Yacht rock noemen. Maar dit heeft wel hetzelfde sfeertje: jazzy pop met een funky vibe. Dit gezelschap uit Hawaii produceerde vier albums, waarvan de laatste - deze dus - inderdaad werd geproduceerd door George Duke. Wiens albums rond deze tijd grotendeels op hetzelfde spoor zaten: een soort Earth, Wind & Fire-light.
Leuk dat iemand dit nog eens aan de vergetelheid ontrukt, want binnen dat genre is dit absoluut een pareltje. Openingstrack Whatcha doin' werd in de VS zelfs een redelijke hit, maar er staan sterkere nummers op. Bijvoorbeeld de funk-stomper Shout en de jazzy, breezy instrumental Pra vose, met Braziliaanse invloeden. Die laatste klinkt met zijn woordloze koortjes een beetje als Shakatak. ook door de pianoriedeltjes. Ook staan er een paar mooie softsoulnummers op, die - ook door de inbreng van zangeres Pauline Wilson - vergelijkbaar zijn met nummers van bijvoorbeeld Rose Royce en Randy Crawford.
Knappe muziek, vooral dankzij het groovy bas- en toetsenwerk, een knappe productie, en inderdaad, een aanrader van liefhebbers van dit soort muziek. Tegenwoordig weer gemakkelijk verkrijgbaar doordat het met het voorafgaande album op een CD is uitgebracht. Ik zou hun eerste twee ook wel eens in die vorm willen zien verschijnen, maar zover is het nog niet.