Nikos Xilouris - Salpisma (1978)

Soms is er in het leven maar één kans om een artiest te ontdekken. Gewoon omdat je er nooit meer over zal horen; niet op tv, niet op de radio, niet in gesprekken met de meest gepassioneerde muziekliefhebber. Ik heb die kans gepakt toen ik eens rondsnuffelde door de Griekse iTunes Store.

Een verzamelaar van deze muzikale Griek sprong mij in het oog en door voorproefjes van dertig seconden was ik al helemaal verknocht geraakt aan Nikos Xilouris. Vooral zijn karakteristieke warme stem, die in korte tijd alle hoogtes inschiet, trok mij over de streep. Je merkt ook meteen dat de traditionele Griekse muziekcultuur heel erg leunt tegen de Oosterse muziekcultuur in plaats van de wat hippere Westerse. Refreintjes liggen diep verborgen in de folkliederen en zijn bij eerste luisterbeurten ver te zoeken. Geen coupletje, refreintje en een bruggetje om mee af te sluiten, maar een heldendicht dat zich niet aan regels houdt.

Met dat gezegd maak je met de muziek van Nikox Xilouris een hele ontdekkingsreis. Bij iedere luisterbeurt hoor je nieuwe dingen. Veel later pas ga je bepaalde patronen herkennen. Salpisma is daarbij de meest toegankelijke plaat om die ontdekkingsreis te beginnen. Opener H Balanda Tou Kyr'Meniou pakt meteen, maar kent meer schoonheid. De folknummers raken, zonder dat je echt weet waar hij over zingt. Wel duidelijk is dat hij met gevoel zingt over de problemen in Griekenland van de jaren '70.

Salpisma is een van de weinige albums die ik hier op MuMe met volle overtuiging 5* toebedeel. Weinig albums hebben mij zo geraakt als deze plaat. Muziekliefhebbers met een passie voor wereldmuziek mogen Salpisma zeker niet aan hun voorbij laten gaan.