Deep Purple - In Concert (1980)

Goeie Live dubbelaar van de twee BBC radio shows uit 1970 en 1972! Prima werk.

Is het instrumentale deel van Space Truckin' niet hetzelfde als Mandrake Root? Ik heb van dit album Speed King, Lucille en Never before op de radio gehoord. Misschien nog een paar meer, maar ja, mijn geheugen is niet meer wat het nooit geweest is.
Wat ik er van ken is inderdaad een geduchte concurrent voor Made in Japan.

Ik ken deze uitvoering van "Space Truckin'"" niet, maar ook op "Made In Japan" hoor je een gedeelte "Mandrake Root" erin verwerkt

deze vandaag meegenomen van een rommelmarkt voor 2 euri .
zit nog geen krasje op , ik ken deze plaat niet , alleen Made In Japan .
hoop dat deze net zo goed is .

vreemd dat Hans Brouwer hier nog geen bericht heeft geplaatst , misschien kent hij dit niet .
Hoe is dit album Hans ?

kan de concurrentie van Made in Japan in de verste verte niet aan.

Daar was ik al bang voor, daar zijn ze nooit meer overheen gekomen.

Niet echt nee.

Kan dat dan? Made in Japan is gewoon het beste live-album ever.
Maar goed, deze opnames zijn eigenlijk ouder, dus hierin zie je een stukje van de ontwikkeling naar Japan. Voor het grootste deel heel goed om aan te horen.

Lucille op deze schijf is beter dan op Made in Japan, waar Gillan bijkans buiten adem raakt. Is In Concert eigenlijk wel op CD te verkrijgen?

Ja die is ook op cd te krijgen .
Ik ben hem meerdere malen tegengekomen , alleen als je hem tegenkomt - Liggen laten want Made In Japan is tig maal beter.

Wees maar niet bang - de kans dat ik hem in mijn woonplaats (Moengo Suriname) tegenkom is 0,0. De echte reden dat ik het vroeg was, omdat ik bepaalde nummers van internet had willen halen. Ik kan ze niet vinden jammer genoeg. Dus ik moet nieuwsgiering blijven naar Maybe I'm a Leo live.
Ik ken alleen fragmenten van de plaat, omdat die vroeger een doodenkele keer op de radio kwamen. Speed King en Never Before zijn best goed en zoals ik al schreef, Lucille is zelfs beter dan op Made in Japan.
Mandrake Root bevalt me echter niet; het is wel dankzij deze plaat dat ik weet waar het verlengstuk van Space Trucking vandaan komt. Vroeger heb ik de plaat niet gekocht omdat ik dat niet drie keer op vinyl hoefde te hebben.
Made in Japan heb ik al meer dan 30 jaar - zie ook mijn top 10.

Lucille staat niet op Made in Japan (wat heb ik toch een hekel aan bonustracks!)
ik ben benieuwd wanneer MusicMeter eens tot de conclusie komt dat de afspeellijsten zoals op het origineel de enig juiste afspeellijst is. bij elke re-release komen er weer bonustracks bij.

Bonustracks! Yes!
Waar komt jouw aversie vandaan?? Ik kan met je meevoelen dat bonustracks niet altijd iets toevoegen. Maar dat geeft niets! Gewoon niet afspelen zou ik zo zeggen. Overigens geeft MM middels * toch keurig aan wat bonusnummers zijn?
Het enige waar ik een hekel aan heb is dat bij sommige re-releases de volgorde van de oorspronkelijke afspeellijst wordt aangepast. Daar mag je met recht chagrijnig van worden.

ach, ik stoor me er aan omdat ze eigenlijk nooit de moeite waard zijn. De enige reden is dat platenmaatschappijen hopen dat ook mensen die de plaat al hebben hem nog eens aanschaffen.
Maar je hebt gelijk: gewoon overslaan!

Hopelijk nooit. Weliswaar zijn vele bonustracks inderdaad overbodig, maar andere weer niet. Om binnen Deep Purple te blijven: Black Night en Cry Free op IR, Strange kind of Woman op Fb, When a blind Man cries op MH en Painted Horse op Wdwtwa zijn mij zeer welkome aanvullingen. Deze liedjes (meest singles) waarderen de betreffende albums op.

Opwaarderen? Het gaat bijna altijd over liedjes die destijds de eindstreep niet hebben gehaald.

ik stel overigens niet dat bonustracks moeten verdwijnen, maar dat MuMe ze niet in de afspeellijsten moet opnemen. nog even en je hoort iemand zeggen dat hij Lucille het beste nummer van MIJ vindt.

Lezen is moeilijk. Het woord opwaarderen sloeg op de vier voorbeelden die ik gaf. Die hebben, behalve Painted Horse, allemaal de eindstreep gehaald - namelijk op singles. Painted Horse werd weggelaten omdat mijnheer Blackmore ruzie moest maken met mijnheer Gillan en om geen enkele andere reden (staat in het boekje bij Wdwtwa).



Ik ben heel blij dat MuMe ze in de afspeellijsten heeft opgenomen. Wonende in Suriname zou ik anders nooit hebben geweten dat ze aan de betreffende CD's zijn toegevoegd. Dan zou ik ze nooit hebben aangeschaft. Het is erg onaardig dat iemand mij, ongetwijfeld met de beste bedoelingen, wil beroven van vier CD's luistergenot alleen om een vaag principe te handhaven.


Tja, niet iedereen respecteert de vrijheid van meningsuiting. Van mij mag iedereen Lucille het beste nummer van MIJ vinden, zolang ik het er maar niet mee eens hoef te zijn.

Dat jij in Suriname anders niet had geweten dat er ook bonustracks zijn, neem ik maar even niet serieus, tenzij je in Suriname alleen toegang hebt tot MuMe en niet tot andere sites.
Van mij mag ook iedereen Lucille het beste nummer van MIJ vinden, alleen komt hij op dat album niet voor. Toch lastig.
Een voorbeeld: iemand op deze site waardeerde Thriller (M. Jackson) met een 3,5 (o.i.d.) omdat de laatste tien nummers in zijn ogen erg slap waren. Als je weet dat Thriller slechts een nummer of 10 heeft, begrijp je waar die lage waardering vandaan komt. Persoonlijk vind ik dat vreemd.

Bij zoveel wijsheid van Rechter Nicci kan een eenvoudige sterveling als ik alleen maar nederig het hoofd buigen. Ik zal bovenstaande post dan ook aanpassen. Zijn we meteen weer on-topic.

Lucille op In Concert is veel beter dan de versie, die als bonustrack op een dubbel-CD staat die ook Made in Japan heet. De toekenning van deze naam is geheel onrechtmatig en had niet de voorafgaande toestemming van de betreffende Hoogmogende Kunstzinnige Autoriteiten, gepresideerd door Rechter Nicci. De verantwoordelijken, dwz de platenmaatschappij en de vier leden van Deep Purple die aan dit project hebben meegewerkt alsook medeplichtigen zoals de moderators van MusicMeter en ondergetekenden zullen de toorn van Rechter Nicci op zich zien nederdalen.

Dus wat platenmaatschappij, Ian Gillan, Jon Lord, Ian Paice en Roger Glover en al hun navolgers ook beweren: Lucille staat NIET op Made in Japan. Gelukkig staat hij wel op In Concert en op Live in Denmark en daar kunnen de fans van Deep Purple volop van genieten. Het tempo ligt hoger dan op NIET-MIJ en Gillan raakt de draad niet kwijt.

Inmiddels heb ik ook Maybe I'm a Leo gevonden. Net als Never Before is het een degelijke uitvoering, die dicht bij de studio-opname blijft.

wat maak je er toch een verhaal van man. Lucille staat niet op de originele MIJ. misschien heb je niet de leeftijd om dit te weten, maar pas toen er CD's verschenen gingen platenmaatschappijen platen 'vervuilen' met allerlei bonustracks. en ik heb dit zelden als een verbetering op het origineel kunnen zien. zeker niet met MIJ. die was nl al redelijk perfect.

In Concert is wel interessant. Disc 1 werd op 19-02-1970 opgenomen en de band kreeg er 80 pond voor; een kwart van hun normale tarief. John Peel deed de introductie voor de show.
Mandrake Root en Wring that Neck moesten drastisch ingekort worden.
Speed King en Child in Time zaten vanaf augustus '69 in de set. Hier allebei in een uitstekende uitvoering te horen, Ian Gillan gaat ergens de fout in bij Child in Time.Maar dit klinkt gewoon stukken beter dan die jaren 80-90 uitvoeringen.
Disc 2 werd op 09-03-1972 opgenomen. De band kreeg 100 pond; slechts het twaalfde gedeelte van het gebruikelijke tarief uit die tijd. Deze show was dan ook wat langer, Space Truckin' werd pas later uitgezonden. Op deze CD is Never Before een vrij unieke opname. Maybe I'm a Leo eveneens.
Voor de rest een prima show en Lucille is hier toch wel een echte kraker.

Na bijna vier jaar alsnog een reactie mijnerzijds. Tot gisteren avond kende ik "In Concert (1980), 1970-1972 [Live]" inderdaad niet . Gisteren zag ik 'm liggen bij de plaatselijke FRS en ik heb "In Concert (1980)" voor € 7,99 meegenomen. "In Concert (1980)" is natuurlijk een uitstekende live registratie van Deep Purple en het album is "leuk om erbij te hebben". Maar daar is Rudiger natuurlijk allang achter gekomen . 4**** () Ik ben zeer content met de live uitvoering van "Maybe I'm a Leo", één van mijn Purple favorieten.

Ik heb het album in 1980 nieuw gekocht.
Ok het kan niet tippen aan Made in Japan, maar vind het geen slechte live registratie hoor.
Staan ook weer een keer wat nummers op die je niet zo vaak vind live.
Maybe I'm a Leo is daar natuurlijk een goed voorbeeld van

Ik heb de cd versie hiervan en volgens mij is het verschil dat de nummers op de elpee niet aan elkaar worden gepraat door een bbc narator. Op de cd dus wel. Tis net of deep purple te gast is bij Willem Duis voor de vuist weg. Narator: en dan nu een nieuw liedje genaamd Lazy, misschien een langzaam nummer, probably not. Response van IG vanuit de achtergrond: No its not. Hilarisch.
Opcd 1 is de inbreng van gillan erg beperkt. Tja net nieuw he. Wring that neck is echt geweldig.
Cd 2 bied meer afwisseling en is opgenomen nog voor de release van machine head ter promotie van dat album.
Dit is (oorspronkelijk) meer een aanvulling op de 1cd made in japan dan een concurrent.

Deep Purple te gast bij Willem Duis voor de vuist weg

Klopt, op de dubbel-LP heb je dat gepraat niet en zal er wel wat meer in de aan- en afkondigingen ge-edit zijn. Wat je wel hebt is een prachtige klaphoes, binnenin voorzien van kleurenfoto's en de platen/beschermhoezen zijn bedrukt met zwart-wit foto's. Verder heeft de originele buitenhoes dat onderschrift Two Complete 1970 - 1972 Recordings niet en Wring That Neck hoort meteen na Speed King te komen; een noodzakelijke aanpassing voor de dubbel-LP. Op CD dus als 3e met dat bakbeest van Mandrake Root erachteraan, wat ik hier een mindere uitvoering vind. Begon nog wel zo goed met Speed King en Child in Time. Album moet het misschien iets meer van het 1972 gedeelte hebben.

Deep Purple - In Concert (Vinyl, LP, Album) | Discogs

Ik heb het 1972 gedeelte van dit In Concert op 2LP + 7":

Deep Purple - In Concert '72 (2016, Vinyl) | Discogs

Hier zijn LP en CD uitgaven van. Dit is het complete BBC London concert in het Paris Theatre op 9 maart 1972. Het is in de 2012 remix, gedaan en geremastered at the Abbey Road studios en het klinkt geweldig. En dan bedoel ik het geluid en de muziek. Echt een aanrader.

Ik denk dat deze zijn geld waard is.

Persoonlijk denk ik dat de Speed king versie van deze CD beter is dan de bonus track van Made in Japan, Child in time klinkt oorspronkelijker t.o.v. de made in Japan versie met alle lof overigens voor die uitvoering.
Je hebt verder een versie van Mandrake rood met een prachtige rustige jazzy improvisatie voor alles losbarst. Deze versie vind ik beter dan de Scandinavian nights versie. Wring that neck heeft geweldige improvisaties van Lord en Blackmore. Lord is hier absoluut geweldig

In de versie van highway star vind ik de solo van Lord net iets mooier dan op Made in Japan, maar verder verschillen ze ook weer niet enorm. Het Lord intro van Lazy vind ik ook mooier dan op Made in Japan en aan het einde heb je compleet andere improvisatie van Blackmore.

Strange kind of woman voegt niet zoveel toe aan de Made in Japan versie, Space Trucking is ook weer anders alhoewel ik de Made in Japan versie beter vindt.

Lucille is ook beter als de bonus track van Made in Japan, wat al door diversen hier is gezegd. Dan heb je nog een live versie van Maybe I am a Leo en Never before (de toenmalige single)

Lijkt mij zijn geld waard