Op 6 songs uit acht speelt en zingt Young tegen een achtergrond van sferiese synthesizer geluiden. Het is nogal wennen in vergelijk met de aardse begeleiding op de andere platen die ik van hem ken.
De songs, allemaal van zijn eigen hand, zijn weer prachtig maar lijken in deze setting niet helemaal tot hun recht te komen. 2 er van nam hij gelijk al weer opnieuw op voor Switchblade Of Love ( Have A Laugh en My Love ) maar dat is niets ongebruikelijks bij ome Steve. Ik ken 4 verschillende studio uitvoeringen van Seven Bridges Road en in 2006 verscheen er een album van hem met alleen maar re-recordings: Songlines Revisited waar natuurlijk ook weer een nieuwe uitvoering op staat. Het aparte is dat, in tegenstelling tot een heleboel andere artisten die aan dat virus lijden, het bij Young maar moeilijk kiezen is welke de beste uitvoering is ......
Ik ben benieuwd of ik aan deze plaat ga wennen, op het eerste gehoor vind ik de begeleiding te weinig tegenwicht bieden aan zijn monumentale stem ....... Waar ik bij Switchblades Of Love ernstig last van zendingsdrang krijg

ga ik voorlopig niemand aanraden dit album op te sporen en te scoren......