Merzbow - Merzbeat (2002)

Masami Akita's muziek kun je eigenlijk nauwelijks meer definiëren als zodanig. De tot voor kort analoge, en nu met zijn Ibook producerende Japanner brengt de meest oorverdovende (zoals ze dat in het Engels zo mooi noemen 'Earbleading') geluiden ten gehore. De Merzbeat release breekt enigzins met deze traditie, de tracks hobbelen allemaal voort op een rollende beat en Tadpole bezit nog enige melodie. Het resultaat mag ronduit vernieuwend genoemd worden, de muziek schuurt hier en daar nog het meest tegen death metal aan. Mensen met een zeer open muzieksmaak zou ik dan ook willen aanraden ernaar te luisteren. Liefhebbers van de rest van Merzbow''s werk doen er goed aan dit album links te laten liggen, als je voor de echte noise komt zit je hiermee verkeert. De overige bezoekers zou ik willen adviseren er nooit naar te luisteren, waarschijnlijk gaan je haren er recht van overeind staan.

Ik zag een 4,25 gemiddelde (inmiddels 3,5) en was verrast: als ik één plaat uit Merzbow's oeuvre niet te verteren vind is het wel dit Merzbeat. Voortgedreven door amateuristisch in elkaar geplakte beats staat dit plaatje inderdaad mijlenver van Akita's reguliere werk vandaan. Jammer dat 'ie er (mijn inziens) niet in slaagt er een boeiende plaat van te maken (thematische opvolgers Merzbird en Merzbuddha liggen me veel beter). Merzbow's 'experiment' mag zeker gewaardeerd worden, maar het resultaat is er jammer genoeg niet naar. Eén en ander dreunt een tijdje door zonder enige richting of ontwikkeling, met wat feedback en ruis ter ondersteuning die echter totaal geen functie dienen en enkel als ongeïnspireerde invulling van de verder kale beats fungeren. Te loop, te beat, te saai. 2*

/edit/

Wel prachtig artwork, trouwens.

ik heb hem wat onlaag geworpen, want het is inderdaad een mindere release.

Vrij saaie plaat zonder veel ontwikkeling.

Nee ik vind dit ook niks. Het begin van Forgotten Land klinkt nog wel veelbelovend maar dat blijkt ook 12 minuten lang hetzelfde te zijn. Dit album is vooral een kwestie van ene oor in, andere oor weer uit, er zit te weinig ontwikkeling in de loops om het echt interessant te maken.
2.0*

Vind Shadow Barbarian toch wat hebben vandaar 3*

Goed album waarbij je of gehypnotiseerd wordt of dood gaat van verveling door de repeterende beats ondersteund door die teringherrie