Tides of Man - Dreamhouse (2010)

Al in de eerste minuten wordt duidelijk dat dit geen doorsnee progrock is. Hier klinkt een heel vitaal geluid dat ik moeilijk kan thuisbrengen. Waar lijkt dit op? Gitaren en drums leggen een basis die soms aan Yes doet denken, maar door het hoge tempo en de leadzang lijkt de band vooral op zichzelf.

Complexe baslijnen en syncopische ritmes maken het spannend. Veel rustpunten zijn er niet, de eerste komt pas aan het begin van track 5. Bij een lang album zou dat een bezwaar zijn, maar Dreamhouse is binnen 40 minuten uitgeraasd.

En dan gaat 'ie bij mij gelijk terug naar track 1

Deze plaat brengt inderdaad een opvallend geluid. Het klinkt mij in de oren als een mengsel tussen mathrock en softe maar punky nu-metal. Die gelikte Amerikaanse highschool punk-zang vind ik helaas tamelijk ergerlijk.

Daar zul je nu geen last meer van hebben : al een paar maanden na de release van deze plaat heeft de zanger de band verlaten. Blijkbaar is het niet gelukt een geschikte vervanger te vinden (of zijn daartoe geen plannen meer) want het album uit 2014 is instrumentaal. En om op mijn oude vraag terug te komen: met die zang en onrust heeft het toch wel trekjes van The Mars Volta.