Different Frequencies is de zwaarste (lees: meeste industriële) track op deze EP. Hoge kraaksynths, distorted kicks en geen standaard bassline. Duidelijke D-Passion stijl ook. Qua productie behoorlijk goed, maar de stijl moet je wel liggen. De eerste helft ligt me net niet helemaal, maar als de tweede synth doorkomt bevalt de track erg goed. Ook de sampletjes zijn goed geplaatst.
Indestructible is een tikkie sneller. Hierdoor ook wat meer geschikt voor op de dansvloer. Coole break waar wat gespeeld wordt met een overstuurd klinkende synth, klinkt wel erg goed. De bassline is wel wat simpel, maar dat maakt me niet echt veel uit.
Knocking Walls Down is vorig jaar released op de
gelijknamige EP Ook een van Rik Gieling's beste tracks wat mij betreft. Erg lekkere drive, een heerlijke break en vooral die gave screechy melodie maken dit een van de beste tracks uit 2010. Toen ik zag dat labelbeheerder Promo deze track remixte was ik ook erg nieuwschierig wat hij ermee had gedaan. Het resultaat was anders dan ik had verwacht, maar alsnog erg goed. De kicks zijn wat lomp en vind ik ook niet zo goed als die in het origineel. De track heeft ook een totaal andere sfeer meegekregen, terwijl de melodie niet is veranderd. De track is wat emotioneler geworden door de pianodeuntjes en het hoge, cleane achtergrondgeluid dat af en toe aanwezig is. In de break wordt erg mooi opgebouwd naar de climax. Dezelfde melodie en dezelfde vocals maar de gehele opbouw is wel veranderd en het geheel klinkt gewoon anders dan het origineel. Mijn favoriet van de plaat.
Intussen zijn ook weer wat nieuwe tracks geproduceerd, namelijk Pride en Omnifuck (met Promo) die op Defqon.1 voor het eerst zin gedraaid. Deze zullen dit jaar ook nog wel aangekondigd worden denk ik.
Voor deze EP alvast 4 sterren.