DJ Krush - Kakusei (1998)

lome minimale trip hop beats, volgens het less=more principe.
no more is voor mij de uitschieter, geluiden van vogeltjes, waterdruppeltjes in combinatie met beats doen het altijd goed bij mij.
voor onderhond waarschijnlijk no more krush

heb je hem over de koptelefoon beluisterd?

Nopes, zal ik misschien nog wel eens doen, al hou ik daar niet zo van. Vond het album vooral wat saai en zeurderig klinken, maar wil nog wel een keer meer van deze man uitproberen.

Omdat ik de laatste tijd wat trip-hop albums uitprobeer dacht ik, laat ik deze dan ook maar beluisteren.

De eerste twee luisterbeurten vielen me toch wat tegen. Het is allemaal iets te eentonig. In de nummers zelf gebeurt gewoon te weinig ''spannends''.

Maar...er zijn toch wel een paar nummers die er voor mij boven uit steken en die zijn ook echt heel goed. Mijn favoriete nummer is The Dawn. Die is gewoon geweldig. No More is ook een hoogstandje. Vooral die versnelling in de laatste 1 à 2 minuten. Final Home (met vocalen #17) vind ik ook erg goed. Jammer dat er niet meer nummers met zangers of zangeressen op staan. Dat zou goed zijn geweest voor de afwisseling.

Uiteindelijk kom ik uit op 2,5 ster voor dit album. Die paar uitschieters brengen het album toch net niet op een voldoende bij mij.

Ik begrijp dat dit album niet voor iedereen geschikt is, je moet er van houden om vooral naar beats te luisteren..
Ondanks de minimale stijl heeft hij toch veel leuke geluiden en variaties in de beats etc. / gewoon goede composities. Het interessante vind ik dat het wel heel erg een hiphop sfeer uit ademt.
Dit is meer een sfeer cd.
Ik las een hele coole opmerking van iemand anders die een recensie schreef over deze cd: "...but when you listen to this album for the third or fourth time something magically happens, and all the strange sounds, are like old friends you haven't seen since high-school". Dat vind ik ontzettend goed omschreven, op een gegeven moment krijgt de plaat (ja, ik heb lekker de plaat:) iets "gezelligs" op een vreemde manier. Waarschijnlijk dringt de groove van de beats dan pas echt goed tot je hiphop-head door..

Peace,

Tyn

Dit is een hele aardige hip-hop plaat, minimale beats van Krush.
Misschien een beetje langdradig naar het einde toe maar bij de laatste track worden we op hemelse vocalen getrakteerd door Esthero, wat een stem heeft die dame zeg.
Al bij al een goede plaat maar ik ken er betere in dit genre.

Dit album ken ik al jaren, maar in de loop der jaren zet ik hem zo nu en dan eens op en hij wordt eigenlijk met de luisterervaring beter. Daar waar de beats eerder nog eentonig in de oren klonken merk ik nu op dat er toch best leuke details inzitten en ze zijn vrij goed opgebouwd ook. Dat kan soms een struikelblok zijn bij een verzameling hiphop-instrumentals. Zo'n nummer als Inorganizm bijvoorbeeld waar dat nummer lekker de tijd neemt en waar je dan na pak en beet vier minuten die beatswitch krijgt. Dat klinkt gewoon keihard.

In een commentaar hierboven wordt al terecht aangehaald dat dit album wel een echte hiphopsfeer uitademt. Toch weet DJ Krush zijn eigen draai aan de beats te geven. Er zitten genoeg eigenaardige sounds in die het geheel ook wat ongrijpbaars meegeven. Een kwaliteit die Flying Lotus bijvoorbeeld ook heeft. Geen idee of de heren naar elkaar hebben geluisterd verder.

In ieder geval verhoog ik mijn score naar 4 ster.

Uit de oude doos, ik heb de cd nog, en die indertijd flink rondjes laten maken. Klinkt meteen weer vertrouwd, maar de (soms fantastische) ideeën worden vaak te lang aangehouden. Vroeger stak ik er een joint bij op en dan ging dat natuurlijk plus bien, maar nu... toch zeker niet minder dan drie sterren.