Kidd Jordan Quartet - New Orleans Festival Suite (2002)

Edward 'Kidd' Jordan in zijn wildere doen. Hier in kwartetvorm met bassist William Parker, Fiedler (drums) en pianist Joel Futterman. Die laatste speelt geregeld met zware clusters, vergelijkbaar met Matthew Shipp, maar doet mij in de minder brute stukken soms ook wel wat denken aan McCoy Tyner. Zeker in combinatie met de dikwijls erg Coltrane-achtige saxofoon motieven (van zijn live registraties weliswaar) die hier en daar opduiken.

Jordan's geblaas is af-en-toe melodisch maar komt het merendeel van de tijd schril en uitputtend uit de hoek. Tijdens de stomende improvisaties op Dream Palace verlaat Futterman na een reeks aanslagen op het klavier zijn instrument en begint volop mee te gillen op sopraan saxofoon. Echt een heerlijke brok energie komt hier vrij.

Van echt iets uniek kan hier dan weer niet gesproken worden. Het déjà-entendu gevoel schuilt hier wat om de hoek. Neemt daarentegen niet weg dat de dialoog er zeker is.