Blaq Poet - Blaq Poet Society (2011)

Blaq Poet vind ik niet tof maar vanderslice en Stubangaz weer wel als producers.. Afwachten maar.

Stu Bangas juist niet (meer). Wat een waardeloze beats perst die man er de laatste tijd uit (Fight Music bijv.), alhoewel Hood Talk nog wel meevalt.

Ok ja dat wist ik niet...

Ik zie reef, kamachi, ra en celph... kan wel iets worden

Misschien met de features maar die Blaq Poet vind ik maar een matige rapper.

Ga er maar vanuit van niet; heb de snippets al gehoord en het klinkt weer typisch Stu Bangas (qua beats): bij vlagen kut dus.

The New York Ripper.

YouTube - ‪Blaq Poet - Bushmaster Music ft Vinnie Paz & Lateb (Prod by Stu Bangas)‬‏
Wil iemand alsjeblieft Stu Bangas neerschieten? Hem vertellen dat hij verschrikkelijk is, zal wel niet werken, de man zal wel een aardig ego opgebouwd hebben, maar we mogen hem ook niet zo redelijke raps laten verkrachten...
YouTube - ‪Blaq Poet - Bushmaster Music ft Vinnie Paz & Lateb (Prod by Stu Bangas)‬‏
Vanderslice hetzelfde verhaal...

Coole cover ja. .

Ik heb zelden zo'n slechte beat in de undergroundscene gehoord als in Bushmaster Music.

YouTube - ‪Blaq Poet "Power Music" prod. by Stu Bangas - Brutal Music Single - B Side‬‏
YouTube - ‪Blaq Poet - Mortuary Music (Prod. By Vanderslice)‬‏

Dit is echt om te huilen...

Erg slecht dus, ok dan steek ik er geen tijd in

Stu Bangas en Vanderslice, keek altijd uit naar releases met deze gasten. Maar tegenwoordig klinkt echt alles hetzelfde van deze gasten, echt gemakzuchtige shit, beats die allen in 5 minuten in elkaar zijn geflanst.

Ik vind Blaq Poet al geen held dus als de beats ook niet best zijn sla ik m over.

Vind de beats nog meevallen, klinkt niet verkeerd en zitten een paar lekker tracks tussen. Capone is een van de slechtste rappers die ik ooit gehoord heb. RA en Vinnie komen allebei lekker op hun vers en Blaq doet ook geen super slecht werk. Lekker kort, langer was slechter geweest!! Teksten gaan trouwens overal nergens over, but thath's not always a problem!

Blaq Poet Society is alweer het vierde album van Blaq Poet. Hij is een rapper waar je geen hoogstaande rapkunsten van moet verwachten, maar met passende producers is hij in staat om een aardige banger af te leveren. Op zijn vorige albums had Blaq Poet nog de eer om met DJ Premier te werken, maar diens plaats is ingenomen door Stu Bangas en Vanderslice. Het zijn beiden producers die het in zich hebben om knallende beats te maken, maar dat hebben ze de laatste jaren vaak nagelaten.

De filmsamples aan het begin van het album maken meteen duidelijk dat het gangsterleven, en dan met name het bijbehorende geweld, het belangrijkste thema is op Blaq Poet Society. Geen opzienbarende keuze, aangezien dat onderwerp goed bij de agressieve stem van Blaq Poet past. Dit is ook meteen zijn sterkste wapen. Bij het ontbreken van originele teksten en een goede flow zwakt die vocale kracht al snel af, wat ook hier het geval is. Op de eerste paar nummers weet Blaq Poet de luisteraar nog te overdonderen met zijn luide stem en kwade teksten, maar al snel klinkt zijn woede te geforceerd. Helemaal bij het ontbreken van bombastische producties, die veel beter bij de razernij van Blaq Poet passen.

Al snel wordt Blaq Poet Society gekenmerkt door verkeerde keuzes. Het productieteam is de slechtste keuze. DJ Premier was op het eerdere werk van Blaq Poet ook al niet overtuigend, maar Stu Bangas en Vanderslice maken er helemaal een potje van. Of het luiheid of onkunde is valt te betwisten, maar het lijkt meer op luiheid. Het is normaal gesproken niet goed om muziek over één kam te scheren, maar in dit geval is dat vrijwel onmogelijk. Overal wordt hetzelfde trucje toegepast. Vrijwel elke beat bestaat uit een piano- of orgelloopje dat op repeat wordt gezet en tot het eind van het nummer blijft doorspelen. De enige afwisseling wordt gecreëerd door de scratches, en daar is ook alles mee gezegd. De samples die voor het scratchen worden gebruikt passen wel bij het thema, maar worden onkundig in de nummers gemixt. Hetzelfde geldt voor de veelvoorkomende filmsamples. Ze zijn toepasselijk, maar er valt zoveel meer uit te halen. Een goede overgang naar de beat had bijvoorbeeld al veel gescheeld.

De jammerlijke keuzes gaan echter verder dan alleen bij de producties. De gastartiesten werken ook niet in het voordeel van Blaq Poet. Dit kan op twee manieren worden bekeken. Aan de ene kant zijn de bijdrages van het niveau van Blaq Poet en dus niet van toegevoegde waarde. Aan de andere kant zijn een aantal gastbijdrages erg goed. Vinnie Paz klinkt hongerig en R.A. the Rugged Man schudt achteloos een verse uit zijn mouw, waarmee hij Blaq Poets aandeel totaal doet vergeten. Het kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn dat de gasten voor de hoogtepunten op je eigen werk zorgen.

Blaq Poet doet zelf ook niet echt zijn best om Blaq Poet Society te laten slagen. Zijn agressieve stem verveelt snel, zijn flow is onregelmatig en Poets teksten staan ook niet echt bol van originele woordspelingen en sterke punchlines (“Have no fear, Blaq Poet’s here!”). Naast teksten over geweld zijn populaire mainstreamrappers veelvuldig het mikpunt van aanvallen. Deze aanvallen verliezen hun kracht doordat ze uit afgunst lijken voort te komen. Blaq Poet geeft nou niet bepaald het voorbeeld van hoe het wel zou moeten. Refreinen waarbij “Shootout” of “Hood talk, Blaq talk, hood talk, hood talk” wordt geroepen vergroten de ergernis alleen maar. Het enige punt waar Blaq Poet om zou kunnen worden geprezen is zijn eerste verse op Hood Talk, waarop hij verbazingwekkend goed rapt en er eindelijk een goede flow is te ontdekken. Had hij dit vaker gedaan dan was Blaq Poet Society nog enigszins noemenswaardig. Zonder passende beats blijft er namelijk bar weinig over van deze beperkte, boze rapper.

Hiphopleeft