Ricardo Villalobos / Max Loderbauer - Re: ECM (2011)

Heb deze binnen... ben er erg benieuwd naar, voor zover ik het nu zie zou het twee kanten op kunnen gaan:

1. de slappe kant, a la die Food plaat van vorig jaar waar op een paar Fennesz-dingen na geen doorkomen aan was, veel te saai en harmonieus geproduceerd.

2. de fijne kant, a la ik weet niet echt wat, maar iig een eigen kijk van de artiesten op de nummers die bewerkt worden en een beetje lef.

Het is duidelijk waar ik op hoop, later meer

Hier een interview met beide heren, en een mooie uitspraak van Rico: YouTube - ‪Ricardo Villalobos and Max Loderbauer - Re: ECM (Interview)‬‏

Lastig album nog, moet denk ik erg wennen aan het chaotische en kabbelende in de percussie, op zich heeft elk nummer wel een unieke atmosfeer.

Een perfect gebalanceerd geluid waarbij zowel de akoestische elementen als de electronische onderdelen genoeg ruimte krijgen. Het is mooi hoe soms de klassieke instrumenten leiding geven, en soms het electronische de overhand heeft. Soms gaat een heel koor door het modulaire systeem heen, ergens anders zingt zachtjes een synthesizer. Een kabbelende, ratelende percussie, die naarmate je het album leert kennen steeds meer rust geeft. Je moet de spanning die in dit album zit even zoeken, het geeft zich allemaal niet zomaar prijs. Maar hoe de synth meedwarrelt in Reqoute is simpelweg geniaal, en boeiend van begin tot eind.

Er is zoveel (hoorbare) aandacht besteed aan de kwaliteit van elk specifiek geluid (waar de heren afzonderlijk natuurlijk ook meester in zijn), en dit levert een heel rijk en genereus album op. Ik vind hem tot nu toe prachtig. Het begint met 4*.

Ik ben helemaal onbekend met het werk van beide heren. Naar wat ik lees over Ricardo, is het een grote jongen in het (club)dance circuit. En dat op ECM. Gelukkig valt dat reuze mee. Het klinkt prima, al blijven herfstkleuren en sepia tinten wel zwaar overheersen. Soms, zoals op re:bird, klinkt het bijzonder veel als Cendre van Sakamoto en Fennesz en dat is helemaal niet erg. Wel alleen luisteren met een goede stereo-set of koptelefoon, want het roterende geluid wordt subtiel maar effectief toegepast. Dat resulteert onder andere in het geniale Resvete: waarbij de lage, alles opslokkende bassdrone zich links en rechts om je hoofd draait, waarboven 'eerie' symbals een extra dimensie aan het geluid geven. Desorienterend, naar maar wel heel knap!

Ik ga binnenkort nog eens een goede review schrijven. Voor dat die tijd rijp is, wil ik melden dat ik het imiddels een geweldige cd ben gaan vinden die zéér rijk is aan ideeén, melodieën en klanken. En het blijft na 10 luisterbeurten ook nog eens spannend. Zelden een cd gehoord die zó balanceerd op het scherpe gedeelte tussen schoonheid/lelijkheid en harmonie/chaos. Intrigerend! En al 4,5* waard,

Ik denk wel da dit mijn plaat van het jaar gaat worden.

Vandaag hiermee verblijd - en na één spin durf ik de bewering wel aan dat dit "a tough cookie" zal zijn voor eenieder die zich blind staarde op Villalobos - het label ECM, was nl een veel mooiere clue.

ECM: shelter of modern jazz and courageous cross-overs

Laterrr!