Introitus - Elements (2011)

Op zich wel een leuke plaat, moet wellicht nog even groeien. Vooral de toetsen zijn wervelend en er zitten een paar mooie gitaarslo's in. De band heeft een wat suffe uitstraling van vader, moeder, kinderen en aangevuld met wat andere muzikanten. Moeder en dochter zingen accentloos en goed maar het zijn geen hoogvliegers. Vooral track 1 is bijzonder goed

Wat mij betreft één van de ontdekkingen van 2011. Na even zoeken bleek dat de familie al eerder een album (Fantasy) heeft uitgebracht en die is voor liefhebbers ook zeker de moeite waard.

OK, ik zal toegeven dat ik niet helemaal neutraal ben, omdat ik met deze band bevriend ben geraakt, maar dít is wat de progressieve rock wat mij betreft nodig heeft: positiviteit en liefde. Of dat nu de liefde is tussen Anna en Mats ("Like always"), of de liefde van Anna voor haar overleden moeder ("Soulprint"), het is een verademing om eens niet te hoeven luisteren naar het gezeur van, pak 'm beet, Roger Waters of Steven Wilson over hoe slecht de wereld is. Om eens een klassieke prog-songtekst te quoten: Our world could use this beauty. Zelfs als een tekst op deze schijf een serieuzer onderwerp heeft ("The hand that feeds you"), dan blijft de positiviteit nog aanwezig. Een van mijn favo platen ooit, en ik kan niet wachten om de derde plaat, waar ze nu aan werken, te kunnen horen