Lo-Pan - Salvador (2011)

No-nonsense rock van dit viertal die je het beste in subgenre-hokje 'Stonerrock' zou kunnen plaatsen. Dit heeft vooral te maken met de moddervette gitaarriffs, de pompende bas en de groovende ritmes. Jeff Martin heeft een fijne stem die, begrijpelijk, in sommige media wordt vergeleken met die van Maynard James Keenan. Al vind ik dat iets te veel eer voor Jeff.
De band klinkt als een geoliede machine die al heel wat jaartjes meegaat. (Geen idee of dit ook het geval is).
Muzikaal vakmanschap en een prima productie doet het album veel goeds.
Ondanks dat alles prima klinkt en ieder zijn instrument prima beheerst treedt er bij mij na een half uur luisteren toch een soort van luistermoeheid op.
Waar het aan ligt, ik kan het niet uitleggen. Misschien dat de zanglijntjes toch wat teveel op elkaar lijken..... Het is in ieder geval niet zomaar weer een stonerrock-bandje, daar zijn ze te goed voor. Misschien blijkt dit een groei-plaatje te zijn en heb ik hem nog niet vaak genoeg gehoord om er juist over te kunnen oordelen.
Live lijkt dit me een geweldige band, op plaat is dit goed maar net niet heel goed.
Voorlopig een 3,5*. Alhoewel ik de nummers afzonderlijk eerder 4* waard vindt.