Gomez - Whatever's on Your Mind (2011)

Het zal mij verrassen of deze ooit zo briljante band nog iets anders in zich heeft dan hapklare brokken vergeetbare popmuziek. De vorige twee albums waren in ieder geval niet om over naar huis te schrijven. Hopelijk gaan ze ooit nog eens terug naar de hoogtijdagen van Bring It On & Liquid Skin...

Na 2 vergeetbare hapklare popalbums die Gomez onwaardig waren komt de band met een nieuw album en ik hield mijn adem vast.
Het blijkt echter dat deze band nog wat leven in zich heeft. Het experimentele karakter is weer wat terug, opgenomen in de standaard popliedjes die Gomez zich de laatste 3 albums zich eigen heeft gemaakt. Zo blijft er een album vol liedjes die weer eens een eigen karakter hebben. Niet alles is goed, maar in tegenstelling tot de laatste twee mislukkingen, komt deze wat vaker voorbij. Het briljante tweeluik van Bring It On en Liquid Skin zal deze oude vriend niet meer evenaren, maar met Whatever's On Your Mind gaat het weer de goede kant op. 3,5*

Gewoon een hele goeie plaat met hele goede liedjes!
Vind het altijd wat makkelijk om de vorige platen zo af te branden en te blijven vergelijken met de 1e twee platen, een beetje het Ten Syndrome. Ze hebben zich gewoon ontwikkeld en deze plaat is echt heel goed! Misschien hier en daar net even te zoet maar voor de rest een grote aanrader. Begrijp eigenlijk ook niet waarom deze plaat zo weinig aandacht krijgt!

Geniet ervan

Het "ontwikkelen" ontgaat mij helaas. Zoals zoveel bands lijken ze van constante vernieuwing af te stevenen op anonieme popalbums die nauwelijks van elkaar te onderscheiden zijn (zie how we operate en a new tide). Dat noem ik geen ontwikkeling, dat noem ik artistiek doodbloeden!
Wat overgedramatiseerd, maar dat komt het voor mij wel op neer.

Moet toch wel aangeven dat de eerste platen niet perse constante vernieuwing waren, maar een band met "voor toen" een nieuw geluid. Wat je aanspreekt zal de rauwheid zijn. die zijn ze idd wat meer kwijt.
Vind het gewoon gaaf dat er nog bands zijn die "gewoon een goed liedje maken met een creatieve insteek, is volgens mij al onderscheidend op zich.
Ik zal er niet minder om luisteren. Het doel van muziek is toch het overbrengen van een gevoel... dat mis ik vaak bij die zogenaamde vernieuwende bands (en die platen gaan vaak niet lang mee) Er zijn er maar weinig die daar in slagen.

P.s. leuke discussie!

Ik vind Whatever's on your mind toch ook een redelijk anoniem popalbum, daarin verschilt het helaas weinig van de vorige twee albums. Geen hoogvliegers, wel tenenkrommende laagvliegers (die twee nummers van Ben Ottewel) Ik mis een nummer dat eruit knalt, ik mis de speelsheid en creativiteit van Liquid Skin en Bring it On. (Welk syndroom?)

Ik stel voor dat de band een andere studio induikt, wat instrumenten inlevert en Ian Ball achterlaat op het vliegveld.

De laatste zin, beste Skandolphus, klinkt mij als muziek in den oren!

Maar overigens ben ik het niet met je eens dat dit album weinig verschilt met de vorige twee. Een stijgende lijn weet ik er wel degelijk in te ontdekken!

Wat is je favoriete plaat van dit album Mindshifter? I Will take you there vind ik fijn plaatje, maar echte meestampers als Miles End, Rie's Wagon, Here comes the breeze, Mix of Sound of Sounds ontbreken gewoon. Daar komt nog eens bij dat liedjes als Whatsever on your mind en Our Goodbye zo bizar slecht zijn dat ze het niveau van het album zwaar onderuit halen. Dat zouden nummers van Take That kunnen zijn, ik moet echt kotsen van die brave troep. Ik denk niet dat er op de vorige twee albums slechtere nummers zijn geproduceerd.
Weet je wat? Ik haal er een halve ster vanaf.

Beste Skandolphus,
Je noemt nu net twee nummers van het album die mij ook niet kunnen bekoren. Ik vind het daarom ook niet gerechtvaardigd op basis van die 2 nummers het hele album te beoordelen. De rest van de nummers zijn namelijk prima te pruimen en er is waarempel een vleugje innovatie in te ontdekken. Daarom zie ik een stijgende lijn.

Even een korte opsomming v/d nummers:
1) Options > Een lekker swingend nummer dat sterk doet denken aan het album Split The Difference.
2) I Will Take You There > oude experimentele neiging duidelijk hoorbaar. Hoogtepunt van het album.
3) Whatever's On Your Mind > In dit soort nummers heeft Gomez de neiging om in te blijven hangen. Zeikerig, saai en overbodig. Zelfs de fantastische stem van Ben weet het nummer niet te redden.
4) Just As Lost As You > Lekker swingend nummer. Balanceert net op het randje van vrolijk/te zoetsappig. Weet het desondanks interessant te houden wegens de 2-stemmen. Verder geen woorden aan vuil maken.
5) The Place And The People > Lekker nummer, ook weer vreemde experimentele geluiden die het nummer net dat beetje extra geven.
6) Our Goodbye > Kan het slechter dan whatever's on your mind? Ja.
7) Song In My Heart > Gelukkig herpakt het album zich met dit geweldige "In Our Gun" achtige nummer. Het refrein is wellicht wat teveel van het goede.
8 ) Equalize > Zo hoor ik Gomez graag. Weer rockend het oude Americana-geluid opzoeken. Maar wellicht is dat wat teveel gevraagd. Nummer komt redelijk uit de verf.
9) That Wolf > Tom Grey komt ook even om de hoek kijken met zijn rare stemmetje. Desondanks een lekker nummer.
10) X-Rays > Afsluiter waarbij maar weinig blijft hangen. Beetje net niets, net als de 2 vorige albums.

Als ik het zo lees, blijft mijn 3,5 staan.

Leuke uitdaging Mindshifter, mijn opsomming
1) Options > Leuk achtergrondnummertje, zeker niet vervelend.
2) I Will Take You There > Inderdaad beste nummer van het album
3) Whatever's On Your Mind > Ik begin een beetje misselijk te worden
4) Just As Lost As You > Hey Ian! ga jij eens even lekker naar huis toe!
5) The Place And The People > Gelukkig, Ian is weg, Kunnen Tom en Ben lekker experimenteren. Beetje afgeraffeld. Maar goed, Gomez heeft nogal haast met het uitbrengen van het album...
6) Our Goodbye > Ben! dit kun je niet menen? Was dit een grap? Waarschijnlijk wel. Dit liedje was eigenlijk bedoeld voor Justin Bieber
7) Song In My Heart > De jongens worden moe, futloos, prut, afgeraffeld.
8 ) Equalize > Alsof ze naar hun oude albums hebben geluisterd om wat inspiratie op te doen. Het resultaat: een parodie van theirselves
9) That Wolf > Ongeduldig vraagt de studio-eigenaar wanner ze nou eens oprotten. 'Just a Sec' zegt Tom Grey. Nog even een hitje in elkaar flansen
10) X-Rays > Proost Jongens! Hebben we toch maar even een albumpje in lekaar geflanst binnen een uur, doe ons dat maar eens na!
Goh! Wat een leuk covertje heb je daar! Gewoon met WordPaint? Te gek!

Als ik het zo lees heb ik de neiging om er weer een halve ster af te halen.

De eerste twee tracks klinken best lekker en scheppen daarmee valse hoop, maar wat volgt is wel zó tenenkrommend slecht dat ik mijn oren nauwelijks kan geloven. Deze ooit zo briljante band heeft een haast onmogelijk dieptepunt bereikt. Het is een understatement om nummers als The Place and the People, Our Goodbye en Song in My Heart onvergeeflijk te noemen. Deze muziek is een misdaad tegen de mensheid.