Count Bass D & Insight - The Risk Takers (2011)

Hmm ben wel benieuwd naar deze mannen samen..

Niet slecht, niet slecht. Insight is uiteraard een fenomenale rapper, en hij is op deze plaat ook wel aardig in vorm (niet zo goed als tijdens zijn samenwerkingen met Damu the Fudgemunk). De producties zijn echter niet zo geweldig op The Risk Takers, het klinkt weliswaar niet slecht, maar het is allemaal zo doorsnee, nergens een verrassende uitspatting. Count Bass D zijn bijdrage op vocaal gebied is wat kleiner en dat is ook maar goed ook. Zijn stem werkt niet meer hypnotiserend zoals deze dat nog wel deed ten tijde van Dwight Spitz.

Ik vind dus ook Count Bass D een beetje uit de toom vallen in vergelijking met Insight. Count Bass komt lekker sloom en Insight hard het past niet echt bij elkaar.

Be Rocking It klinkt echt heerlijk! Wat een heerlijke beat. Is het allemaal beetje in de stijl van dat nummer? Altijd leuk trouwens om wat te horen van Insight.

Count Bass D & Insight is een duo waarbij de nodige vraagtekens kunnen worden gezet. Allereerst bestaat het uit twee MC’s waarvan niet iedereen heeft gehoord. Waar Insight nog enige bekendheid heeft verworven als onderdeel van ShinSight Trio en de samenwerking met Damu the Fudgemunk, kent men Count Bass D waarschijnlijk alleen van het nummer Potholderz met MF DOOM. Toch zijn beide heren, zowel op rappend als op productioneel gebied, de afgelopen jaren bijzonder actief geweest.

Wat zeker is, is dat beide artiesten over veel kwaliteit beschikken. Naast het feit dat Insight met sterke teksten en een heerlijke flow al heeft bewezen een zeer goede rapper te zijn, blijken er nog vijf rappers in hem schuil te gaan. Onder de naam Soloplexus weet Insight soepel te switchen tussen zes alter ego’s. Ieder met een eigen flow en stemgeluid. Count Bass D beschikt daarentegen over één stijl, die wordt gekenmerkt door zijn lome stem en een vaak trage flow. Wat een hypnotiserend effect heeft op de luisteraar.

De kans dat Risk Takers onsamenhangend wordt is door de vele verschillende stijlen aanwezig. Gelukkig pakt de samenwerking verrassend goed uit. Het album opent met Which One, een energieke binnenkomer. De blazers in de beat beginnen rustig, om vervolgens langzaam naar de climax toe te werken. De eerste rap van Insight is even energiek als de productie. Ook Count Bass D heeft hier, door het rustige begin, de tijd om duidelijk over te komen. Toch wordt hij aan het eind van zijn verse overstemd door de beat. Ondanks dat zorgen de producties op deze plaat deels voor geslaagde overgangen tussen Insight en Count Bass D. Er worden soms rustmomenten in de vorm van bijvoorbeeld scratches ingelast ter inleiding van de andere rapper. Aan de andere kant wisselen de rappers elkaar soms ook snel af, zodat de kalmte van Count Bass D sterker lijkt na een knallende verse van Insight. Andersom lijken de verses van Insight nog krachtiger als hij meteen na Count Bass D de microfoon overneemt.

Productioneel zit dit album, zoals gezegd, ook uitstekend in elkaar. Hoewel Insight over het algemeen ook rapt over beats bestaande uit blaasinstrumenten, zijn de producties op Risk Takers een stuk minder jazzy dan de blaasinstrumenten die vaak bij Insights muziek worden gebruikt. Naast het feit dat er veel samples uit films te horen zijn, zorgen de blazers ervoor dat je het gevoel krijgt alsof je naar een spannende film zit te kijken. Verder is variatie een belangrijk punt in de muziek. Op het ene moment luister je naar de oosterse muziek van slangenbezweerders en op het andere moment zijn de kenmerkende synthesizers uit de jaren 80 te horen, zoals op de interlude Kings of Life.

Het zijn voornamelijk de rustigere nummers die in het voordeel van Count Bass D werken. Hoewel aan het eind van het album zijn kwaliteiten zeker wel naar voren komen, valt het toch op dat hij bij de luidere nummers zo nu en dan wordt ondergesneeuwd. Insight blijft daarentegen zonder duidelijke moeite op elke beat overeind. Hier en daar met wat hulp van zijn alter ego Soloplexus. Verdere hulp komt van Pacewon, Dagha en Kool Keith, die leuke gastbijdrages leveren. Helaas doet Kool Keith net mee op het enige mindere nummer van het album: Leverage of Combat. Een jammerlijk minpuntje op een album dat zonder echte uitschieters erg vermakelijk is geworden, en zowel qua raps als producties meer dan de moeite waard is.

Hiphopleeft

Leuke recensie Jelle.

Niet alle nummers trekken me aan, maar Count Bass D en Insight zijn duidelijk erg goed op elkaar ingespeeld. Dit album verdient meer aandacht op MuMe! In Charge, Which One Remix zijn imo twee pareltjes van 2011. *3,5