Powerwolf - Blood of the Saints (2011)

Leuke kennismaking met deze power metal band. Het klinkt allemaal wat harder dan de meeste power metal bands en dat is nou juist wat mij aan deze plaat bevalt. Dit smaakt naar meer!

Yes, Heerlijke band!! Alles klinkt zo simpel, maar verzin het maar eens. Eenvoud is juist de kracht en de nummers zitten super in elkaar.

Dit is gewoon een heerlijk album! Elk nummer heeft zijn eigen stijl maar is toch Powerwolf zoals het hoort te klinken! 'Agnus Dei', 'Sanctified with Dynamite', 'We Drink Your Blood', 'Murder at Midnight', 'All We Need Is Blood' en 'Die, Die, Crucified' zijn allemaal nummers die nog steeds worden gespeeld door hun bij hun optredens en dan weet je: Dit is een klassieker van Powerwolf. Een soort mini greatest hits. Zwakke nummers zitten hier niet tussen, en de nummers blijven goed in je hoofd plakken. De nummers komen sterk over en je hoort dat deze band plezier heeft in het maken van muziek. Dit album verdient vijf sterren, en zonder dit album is je Powerwolf collectie echt niet compleet.

Alles wat ik zoek bij Powerwolf heeft dit album te bieden. Leuke catchy metal muziek in een gothic jasje en een horror thema met sarcastische teksten en titels. Allemaal grappige woordspelingen die ze verwerkt hebben in zeer memorabele metal riffs en orgel partijen. Het album heeft echter niet hoger gekregen dan een 4 van mij omdat ik denk dat ze nog een beter geheel er van kunnen maken en sommige nummers vind ik zo simpel dat het voelt alsof ze zich er te snel vanaf hebben gemaakt.

Buiten dat zit dit album vol Powerwolf classics en is dit een goed eerste album om te luisteren als je bekend wil worden met de band. Sanctified with Dynamite, Dead Boys Don't Cry, Night of the Werewolves, Murder at Midnight, en de instant classic We Drink Your Blood. Met deze collectie aan nummers kan het eigenlijk al niet meer mis gaan. Als je weet wat je kunt verwachten en je houdt van de sound van Powerwolf, dan is dit album gegarandeerd een aanrader en kun je direct oefenen om mee te zingen bij hun live shows. "We drink your blood, and the midnight sky is red!"

Favoriete tracks:
- Sanctified with Dynamite
- We Drink Your Blood
- Dead Boys Don't Cry

"This is the night of the werewolves, run for your life! This is the night, never get out alive!"

Terug naar de obligate stupiditeit na een vrij behoorlijk derde album. Toegegeven, NIght Of The Werewolves en Ira Sancti (When the Saints Are Going Wild) zijn best aardige tracks, maar verder is het weer janken geblazen met de hoeveelheid keren dat er 'halleluja' geschreeuwd wordt. Ik kom er niet in een halleluja-stemming van in ieder geval. Helemaal niet met stupide zooi als 'Die, die, crucify, halleluja!' als meezinggedeelte. De productie is beter en de songs lopen beter dan de eerste twee albums, maar verder is het weer terug naar het soort power metal waar ik niets mee kan. Grappig dat mensen hier de band prijzen als 'harder dan de meeste power metal' of 'grappige woordspelingen'. Puberale zooi met een stevige productie, meer kan ik er wederom niet van maken.

Tussenstand:
1. Bible Of The Beast
2. Blood Of The Saints
3. Lupus Dei
4. Return In Bloodred

Instrumentaal altijd nog wel in orde. Het klinkt lekker, de solo's zijn goed. De basis is prima, zullen we dan maar zeggen. Dat er dan een frontman zijn debiele teksten via zijn neus eruit probeert te persen, zullen we dan maar minder geslaagd noemen. De vorige plaat leek een flinke stap in de goede richting. De band keert aarzelend terug richting de eerste twee albums. Er zijn echt geen intenties om er meer van de maken dan simpele meezingmetal.


Tussenstand:
1. Bible Of The Beast
2. Blood Of The Saints
3. Lupus Dei
4. Return In Bloodred