Pimp Daddy - Still Pimpin' (1993)

Waar ik bij de vorige Cash Money-releases al de mist inging wat betreft de volgorde waarin de albums waren uitgebracht, moet ik ook weer schuld bekennen bij het debuut van Pimp Daddy op Cash Money: dit album komt namelijk helemaal niet uit 1994, maar uit het reeds afgesloten jaar. Daarmee bewijst het internet nog maar eens dat je niet altijd alle informatie maar klakkeloos moet overnemen. Op vrijwel elke site staat dat Still Pimpin’ afkomstig is uit ’94, maar wanneer je kijkt naar de hoes van deze cassette valt er toch duidelijk 1993 op af te lezen.

Pimp Daddy kon in 1993 al zowat een legende genoemd worden in New Orleans: voordat hij bij Cash Money tekende was hij al actief in de bouncemuziek en had daarmee kleine locale successen geboekt. Kort na het verschijnen van Still Pimpin’ verruilde Edgar “Pimp Daddy” Givens New Orleans voor het hiernamaals. Er gaan een aantal verhalen over zijn dood de ronde, maar de meest aannemelijke lijkt de versie waar Givens klappen gaf aan zijn vriendin, de broer van het slachtoffer vervolgens tussenbeide sprong en de rapper doodschoot. Wie die vriendin moge zijn is mij onduidelijk omdat hij destijds ook verhoudingen had met vrouwelijke rapper Cheeky Blakk en Cash Money-rapster Ms. Tee en. Die eerste claimde overigens dat Pimp Daddy de vader was van het kind dat zij een aantal maanden na de dood van de rapper baarde.

In de beginperiode van het label waren de rappers weinig onderscheidend van elkaar; ze hanteerden allen een vrij vlotte flow en hadden allen een vergelijkbaar stemgeluid, die wat scheller was dan die van de gemiddelde rapper. Pimp Daddy voldeed ook aan die criteria, maar wist zich toch te onderscheiden door het feit dat hij zijn raps soms haast zingend wist te brengen. Veel voegt zijn zang niet toe omdat ook Pimp Daddy in de clichés van het genre blijft vervallen. Mannie Fresh en Crack Out trekken de lijn van PxMxWx's debuutalbum door, wat betekent dat ook Still Pimpin' op productioneel vlak een stuk gevarieerder is. De typische bouncebeats zijn al een stuk minder aanwezig, maar het minpunt is dan weer de kwaliteit van de cassette. Dat is iets waar Legalize "Pass tha Weed" dan weer niet mee te kampen had.