Jean Michel Jarre - Essentials & Rarities (2011)

mooi verzameling liedjes met op cd 1 de bekende liedjes uit de Dreyfus periode en op de 2de obscuurder materiaal uit zijn werk voor de grote doorbraak plus wat moderne mixen. Het zit in een leuk pretpakketje verpakt met dubbele bodem waardoor het in 1ste instantie lijkt dat er maar 1 cd in zit. De cd is uitgebracht naar aanleiding van de dood van Francis Dreyfus die Jarre min of meer ontdekt heeft en de platen uitbracht op zijn jazz label.

Voor zowel fans als de echte liefhebbers, biedt deze compilatie een hoop fraais.
De eerste CD bevat (wederom) een bloemlezing uit het oevre van Jarre en de echte fans hebben natuurlijk al dat materiaal al lang en breed in bezit. Alleen jammer dat er geen materiaal geplukt is van de Chronologie- en Oxygene 7-13-albums, waardoor er niet helemaal sprake is van een objectief overzicht in vogelvlucht. Maar goed, het echte interessante zit 'm dan ook in de Rarities-schijf die werkelijk unieke werkjes bevat uit de pre-Oxygene periode. Sterker nog, volgens mij is het voor sommige tracks voor het eerst dat ze officiëel op een zilveren schijfje prijken, wat deze release al automatisch de moeite waard maakt.
Een album als Deserted Palace is namelijk (volgens mij tenminste....), nooit officiëel op CD uitgebracht.
Naast al dat bijzonders, staan er her en der ook nog wat nummers van de Les Granges Brulées-soundtrack op, maar die kende ik al.
Alhoewel ik persoonlijk nooit echt onder de indruk ben geweest van Le Granges Brulées, moet ik zeggen dat het nog veel oudere werk dat wel doet. Een nummer als "Happiness is a Sad Song" is dan wellicht niet voor iedereen, maar behalve dat het het meest obscure en afwijkende nummer is die ik ooit van Jarre gehoord heb, is het ook nog eens een sterk staaltje van pure avant-garde: een bizarre en bij vlagen naargeestige collage van klanken. Andere nummers als "Hypnose" en "Windswept Canyon" zijn ook al best verrassend te noemen en laat een Jean Michel horen in zijn meest experimentele, zoekende en gedurfde periode.
Al die oude nummers bewijzen wel dat Jean Michel Jarre in zijn vroegere periode toch eigenlijk net zulke 'moeilijke' muziek maakte als bijvoorbeeld Tangerine Dream en Klaus Schulze dat op hun manier deden. Alleen zou Jarre uiteindelijk het roer omgooien en voor de meer 'commerciëlere' kant van electronische muziek gaan kiezen, dit t.o.v. TD en KS.

Al met al biedt het nog steeds niet het meest ultieme en complete overzicht, maar wel een heel interessante kijk op het werk van Jarre. Stiekem hoop ik dan ook dat Jarre uiteindelijk, evt. n.a.v. het succes van dit naslag-werk, een album als Deserted Palace ook op CD zal gaan uitbrengen.
Tot die tijd ben ik heerlijk in mijn nopjes met Essentials & Rarities.

Essentials and Rarities - about mastering

Hoor ze doodleuk praten over "het behoud van dynamiek" e.d.m., werp vervolgens een blik op de waveforms achter hen, en huil tot slot al het vocht uit je lijf.

CD 2 met het oudere werk, is ook op LP verkrijgbaar.
Tijdje geleden bij mediamarkt.