Minder rock, meer up-tempo elektronica en catchy meezing refreintjes maken dit de meest toegankelijke Furs plaat tot nu toe. Laat je hierdoor niet afschrikken! In combinatie met Dan Boeckner's stem is hoofdschuddend meedeinen onvermijdelijk en is dit best een leuke plaat geworden die nergens verveeld, maar ook nergens echt spannend of vernieuwend klinkt.
Ik weet niet of de hoes slaat op de naam van de band, maar an sich een mooie foto.
De muziek met zijn bliepjes en blopjes weten redelijk de aandacht vast te houden, maar ik mis net dat beetje extra. Soms doet het mij ook wat denken aan de periode aan het begin van de jaren tachtig zo ten tijde van Christiana F. , maar denk dat een Bowie het geheel toch een extra cachet mee zou geven. Nu vind ik het wel aardig om eens te horen, maar is het niet iets wat een bepaalde sound over zich heeft, waardoor ik het op korte termijn vaker zou gaan luisteren.
Beste Handsome Furs-plaat tot nu toe. Stiekum vond ik bij Wolf Parade de Boeckner-songs ook al meestal leuker dan die van Spencer Krug en nu die band op hiatus is, tilt Boeckner deze plaat boven de status van hobbybandje uit. Electronischer dan de voorgangers, en betere nummers. Zeker 4* waard.