Deep Purple - Live in Denmark '72 (2002)

Wie dit concert heeft gehoord begrijpt waarom Made in Japan een compilatie is. Men krijgt daarnaast veel meer sympathie voor Blackmore in diens conflict met Gillan. Want de zanger blijkt niet in staat een heel concert optimaal te presteren, zoals Plant en Byron dat wel kunnen. In Kopenhagen mist Gillan een heel refrein van Highway Star. Ook helpt hij het beroemde duet met Blackmore in Strange kind of Woman bijna om zeep; het wordt op het nippertje gered door Blackmore, maar van een duet is geen sprake meer. Ook later heeft Gillan een paar missers.
De vier instrumentalisten zijn in topvorm. De solo's verschillen meestal enorm van de MIJ-versies. Zo bevat Child in Time - en hier overtuigt Gillan wèl - een fraai duet van Lord en Blackmore. The Mule is mi zelfs beter dan de Japanse versie. Dus alle liefhebbers van MIJ, vooral ook Hans Brouwer, kunnen veilig Live in Denemarken proberen.
Ware het niet om de talrijke missers van Gillan dan zou ik de volle mep geven.

Een live cd is natuurlijk maar een momentopname. Het is zo dat Gillan ten tijde van MIJ met stemproblemen kampte. Dat gebeurt wel vaker bij rockzangers. Je noemt Robert Plant maar je mag niet vergeten dat de stem van Plant post 1972 ook flink zwakker werd zodanig dat hij de meeste songs niet meer kon zingen zoals de plaat(beluister eens iets uit 1975, als je wil stuur ik je iets;-). Ik denk dat zowel Plant, Gillan en ook mijn favoriete zanger Freddie Mercury(Queen on fire en Queen rock montreal tonen Freddie in erg goede vorm) op momenten een perfecte show konden neerzetten en soms ook niet. Zo simpel is het.

Nee hoor, ik ben bv niet zo enthousiast over How the West was won als de meeste anderen, ook omdat Plant niet optimaal zingt. Maar op de BBC-sessions was Plant perfect. Helaas ken ik geen enkel concert van Gillan zonder missers. Nou moet ik het doen met de bekende en minder bekende registraties, want ik was te jong om de heren persoonlijk te aanschouwen en aan te horen.
Kijk, ook op Live in Denmark is Gillan over het algemeen zeer goed bezig. Deze CD steekt MIJ zeker naar de kroon zonder er helemaal bij te kunnen. Ik heb geprobeerd uit te leggen waarom.

Hoe dan ook, alle liefhebbers van MIJ moeten dit concert eigenlijk ook kennen. Het is misschien tijd voor een vergelijkend warenonderzoek. Ik ga de tracklist van MIJ af en reken voor het gemak de bonustracks mee.

Highway Star: LID - MIJ 0-1. Zie boven.
Child in Time: gelijk spel.
Smoke on the Water: ontbreekt op LID, dus 0-1.
The Mule: 1-0. Op LID zingt Gillan veel beter, waar hij op MIJ mompelt. Ook Glover's bas is beter te horen.
Strange kind of Woman: 0-1.
Lazy: nipt 0-1, de solo's zitten beter in elkaar en Gillan zingt de MiJ versie net iets overtuigender.
Space Trucking': het is op het randje, maar toch 1-0. Blackmore's "Fools" solo doet het op LID beter.
Black Night: 0-1 wegens het lef van Blackmore om enige tientallen seconden een solo op één toonhoogte te produceren; hij komt er nog mee weg ook, bv omdat hij afsluit met duivelse triolen.
Lucille: 1-0, alweer wegens Gillan die op MiJ het nummer om zeep helpt.
Fireball vs Speed King: eveneens 1-0 wegens Gillan die Speed King niet kan volgen maar Fireball wel.

Eindstand: Live in Denmark - Made in Japan 4 -5. Klopt keurig met mijn 4½ ster.

Mark, mijn compliment voor je bericht waar je je bevindingen verwoord van je vergelijkend warenonderzoek van twee Deep Purple concertregistraties .

Twee opmerkingen:
1. Dat je geen concert van Gillan kent zonder missers is geen kwestie van "helaas". De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik Deep Purple wel een paar keer live aan het werk heb gezien waarbij Ian Gillan was niet altijd even vast bij stem was ;
2. Het concert "Live in Denmark" is ook op dvd verkrijgbaar. Beeld en geluid zijn verrassend goed, wel in zwart wit.

Het is nu zelfs zo, dat Ian Gillan Child in time niet meer zingt, gewoonweg, omdat zijn stem het niet meer toelaat om zo heelijk uit te halen

Als je dat allemaal zo leest over die zangers dan begin ik nog meer respect te krijgen voor Glenn Hughes.....

Zangers zijn wel vaker de zwakste schakel bij Deep Purple geweest, neem de stemproblemen van David Coverdale of het ongegeneerde gegil van Glenn Hughes en dus ook een Ian Gillan die wel eens wat met zijn teksten haspelt. Dat hij hier op Highway Star zijn tekst onderbreekt heeft een reden die, bij de 2e toevoeging van dit album, in het bericht van 30-5-2013 uit de doeken wordt gedaan: Deep Purple - Copenhagen 1972 (2013)

Live in Denmark '72, de oude video Scandinavian Nights, is zo'n drie à vier weken voordat Machine Head uit zou komen opgenomen en bevat voor de verandering een keer geen Smoke on the Water, maar Fireball; waarvan de liveversies niet voor het oprapen liggen. De beste versie van Lucille staat m.i. overigens op het in 1980 uitgebrachte In Concert.