Bob Seger - Back in '72 (1973)

Turn The Page is het beste rocknummer ooit gemaakt!!

Bob wordt geëerd door Phil Lynott op het album Live and Dangerous met het nummer Rosalie in een uitvoering zoals alleen Thin Lizzy dat kon spelen...

Ik moet eigenlijk dit origineel maar eens gaan checken....

Het hele oeuvre van Seger laatst eens doorgewerkt en dat valt niet mee, de wisselvalligheid valt met name op. Dit album is met name bekend vanwege de song; Turn the Page, in mijn beleving een van de mooiste songs ooit gemaakt.
Echter Seger had en heeft er een handje van om vaak op veilig te spelen. De beste man heeft een uitstekende stem die zich leent voor een portie heerlijke ruige Rhythm & blues, een song als Come to Poppa van een van zijn bekendste albums; Night Moves vormt daar een prima voorbeeld van, ben je echter op zoek naar meer van dit soort nummers moet je wel even zoeken, nog los van het feit of de songs goed zijn.
Back in '72 is een redelijke plaat, hoewel Midnight Rider uiteraard een stuk beter uit de verf komt bij The Allman Brothers. So I Wrote You a Song is redelijk maar zet ook niet de toon voor de schijf. Stealer vormt weer een cover van Free, Seger kwijt zich hier redelijk van zijn taak. Rosalie is een country rocker en is flauw. Over Turn the Page kunnen we kort zijn; een absolute klassieker. De titelsong is ook weer degelijk maar krikt het gebodene ook niet naar een hoger niveau, hoewel de gitaarsolo's prima weg luisteren. I've Been Working is lekker ruig, zo hoor ik ze graag. I've Got Time is een rustige song met wat folk invloeden, maar laat mij niet ademloos achter, ook weer degelijk maar geen earpleaser. Back in 72' scoort een dikke voldoende, bevat enkele prima songs maar is ook wat wisselvallig. Dat geldt eigenlijk voor de gehele discografie van Seger, hier en daar enkele prima songs maar te vaak kleurt Bob netjes binnen de lijntjes, en dat is jammer.

Pracht album. Niets mis mee.