Herman Düne - Strange Moosic (2011)

Nonchalant. Dat is het woord dat onze Hermanussen (het zijn er meerdere, inderdaad) wellicht wel het beste omschrijft. Het is leuke, spontane, nonchalante muziek die deze groep maakt.

Dit album, Strange Moosic, wijkt niet erg af van de rest die de heren Düne hebben gemaakt, maar dat is helemaal niet erg. Er staan ook hier weer een paar aardig leuke nummertjes op, soms wat simpel, maar dat is juist de kracht van deze gasten. Als ze met hele orkesten, toeters, bellen, en weet ik het allemaal zou komen, zou ik ze niet meer geloven. En die spontaniteit zou verdwenen zijn.

Nee, Düne houdt het simpel, en daar zijn we blij mee. Prima plaatje.

Leuke gasten maar voor mij slaan ze de afgelopen 2 albums toch behoorlijk de plank mis. Hier en daar is het nog wel leuk en prettig maar het mist de sfeer die Not on Top, Switzerland Heritage of Turn off the light zo geweldig maakte. 1 van de broers, Andre Herman Dune is er rond die tijd ook uitgestapt en met zijn vertrek lijkt de balans ook weg. Andre Herman Dune is tegenwoordig trouwens doorgegaan als Stanley Brinks. Zijn laatste album met The Wave Pictures is in tegenstelling tot dit album een "Herman Dune" pareltje.
Stanley Brinks and the Wave Pictures - Stanley Brinks and the Wave Pictures (2010)