Op deze plaat is het goed te horen dat het de beginperiode van Dex is, aan de geluidskwaliteit is zo ongeveer al te horen dat dit jaren '50 is. Dat heeft wel wat, het geeft dit album net weer dat extra sfeertje, waardoor iemand met een beetje fantasie zich bijna zo in de jaren '50 waant. Ik zei een keer tegen iemand bij het beluisteren van een jazzplaat uit deze zelfde period: ik moet denken aan mannen met stokken, pakken, hoeden en sigaren en vrouwen in cocktailjurken. Nou, dat denk ik eigenlijk ook bij deze plaat. Gewoon weer een lekker sfeervol jazzplaatje van DG.