Deep Purple - Kneel & Pray (2003)

Een liveconcert van 1969 wat 34 jaar later nog eens op CD uitkomt?

Ben toch wel benieuwd naar Paint it Black en Child in Time (dit moet een nog prillere uitvoering dan die van BBC In Concert zijn).

Vandaag nog eens herluisterd. Een leuke Live show van destijds, toen de band nog in een zeer vroeg stadium verkeerde...maar wel alleen voor Keiharde Deep Purple fans, het klinkt hier en daar nog wat rommelig, en de geluidskwaliteit kon ook beter, maarja wat wil je van een officieel uitebrachte bootleg uit 1969...nouja 3 sterren omdat een zeldzaam stukje Live matriaal is.

Inderdaad aardig, maar meer ook niet. Speed King is zelfs nog geen Speed King, maar heet Kneel and Pray - vandaar de albumtitel. In de definitieve versie zou het tempo veel hoger liggen. Ik heb medelijden met Glover tijdens Mandrake Root. Dat hij zich niet stierlijk verveelde tijdens het gefreak van Lord en Blackmore. Het is wel aardig om te horen hoe het zich later zou ontwikkelen tot Space Trucking. Gillan hoeft niet erg veel te zingen en ondervindt dus geen problemen.
Leuk om een keer te horen, maar de aanschaf niet echt waard.

4 oktober 1969. Vervang Hush door Into the Fire en Kentucky Woman door Black Night en je hebt de setlist die zich spoedig ontwikkelen zou tot de, naar boven afgerond, twee uur van Scandinavian Nights. Wel echt iets voor de liefhebber deze uitgave. Denk dat ik het nu voor het eerst sinds aanschaf in januari 2011 hoor.

Dit is de enigste live uitvoering van Kentucky Woman die ik ken dat rechtvaardigt deze CD alleen al.
Ook bestaan er opnamen van augustus 69 uit Amsterdam maar die liggen weg te schimmelen in het archief van de VPRO (jammer)

Probeer hier nu nog maar eens aan te komen ... Veel van dat Purple livespul is onder andere titel op CD opnieuw uitgebracht en zonodig later ook nog eens op LP, maar deze en zoiets als Inglewood (ook met Kentucky Woman) m.i. niet. Die incomplete uitgaven Space Vol. 1 en 2 en Perks & Tit trouwens ook niet, maar dat terzijde. Toch wel weer genoten van deze ietwat onderbelichte opname van de prille Mark II bezetting.

Dit is zo ongeveer de enige live-plaat van DP die ik niet heb. Wel iets vergelijkbaars, op het Black Panther-label (Paradiso-opnamen en iets uit Stockholm), maar deze helaas niet. Ook nergens meer te krijgen, vrees ik.