Rise Against - Siren Song of the Counter Culture (2004)

Sorry jongens, wat een bagger. Gladgestreken, geschikt gemaakt voor het grote publiek, 13 in een dozijn, emotieloos, saai, irritant, de nadruk ligt wel heel erg op de zang (wanneer houdt 'ie z'n bek nou eens?), cheesy. En oja, de tweede stem is niet voor mij bedoeld, en die melodieen kan ik ook helemaal niets mee.

En die teksten, ik heb er een beetje op zitten letten, mee zitten lezen zelfs. De eerste drie liedjes zijn inderdaad geen liefdesliedjes, maar teksten waarin ze wel een standpunt innemen maar niets zeggen. Hierna gestopt met meelezen, ik kon het niet meer opbrengen.

I'm not alone
I stand amongst the voiceless
Millions in the unforgiving sun
---------------
"I don't love you anymore," is all I remember you telling me
Never have I felt so cold
I have no more blood to bleed
As my heart has been draining into the sea
---------------
If love is a labor I'll slave 'til the end
I won't cross these streets until you hold my hand
---------------
Destination: anywhere but here.
Away from you.
Now I'm on my way to the other side,
I'll forget everything I left behind.
These empty rooms,
are still filled with you.

Bah.

Wel apart, heb hem twee keer uitgezeten, en de tweede keer was veel erger dan de eerste keer. Ik had gedacht nu meer te horen dat me aanspreekt, maar het tegendeel is waar.

1,5* Slap en ongeloofwaardig.

Troll + reacties verwijderd.

Waarom ik dit album en deze band zo goed vind? Ik weet het niet echt. Met andere punkrockgroepen heb ik maar niets. Altijd hetzelfde, devervelende soort zang(hoe noemt dat soort schreeuwen eigenlijk?), en de eenvoudige composities en teksten steken me tegen. Rise against distantieert zich volgens mij van de andere door de soms verrassende tempo -en maatveranderingen en de mooie zang. Als er iemand nog tips heeft, laat maar komen!

Cliché-punk op zijn tijd vind ik heerlijk. En dan is Rise Against een goed voorbeeld. Ja het is cliche, ja het is commercieel, ja eigenlijk heb ik daar wat tegen. Maar bij zo'n krachtige plaat als dit, kan me dat niet schelen. De plaat luistert goed weg en knalt als een gek .

4*.

er staat hier swing life away remix version, op welk album staat dan de echte versie ?

Ik denk dat dit gewoon de normale is. In het boekje word nergens gesproken over een Remix.

Lekker album dit!

Heb hem daarstrax gekocht verwacht er veel van(zoals altijd bij Rise AGainst dit is nu mijn 4e album van hen) maar zal er straks is naar luisteren en dan volgende week een score geven!

Tips? probeer Strike Anywhere is als je die nog niet kent!
Zo een beetje als Rise Against maar een tikkeltje harder maar ook echt een geweldige band!
(Infrared, Amplify + Blaze, To The World, I'm Your Opposite Number zijn mijn favorieten!)

Al vanaf het eerste nummer weet ik eigenlijk wel dat dit niet iets voor mij is. Ik ben sowieso niet echt een aanhanger van punk, en ”Siren Song of the Counter Culture” (wel een mooie titel overigens) bevestigt dat maar weer eens. Eigenlijk is het niet eens echt de muziek die me tegenstaat. De gitaarriffs zijn best lekker, maar ik vind de muziek aan de andere kant ook wel een beetje nerveus. Wat me het meeste tegenstaat is de stem van de zanger. Ik vind het gewoon niet mooi, te schreeuwerig en het wordt irritanter en irritanter naarmate het album vordert. Ik heb wat dat betreft hetzelfde gevoel als bij een band als Billy Talent. Best lekker klinkende en energieke muziek, maar de stem heeft een te negatieve impact op mijn luisterbeleving. Aan het einde van de dag beleef ik ”Siren Song of the Counter Culture” precies op diezelfde manier.

Geleidelijk aan werden de albums van Rise Against steeds beter. Hun debuut had al veel passie en energie, op Revolutions Per Minute werden de nummers al scherper en wat meer memorabel. Het verschil met laatstgenoemde is dat de meeste nummers op Siren Song of the Counter Culture mij wel bijblijven. Het is niet eens zo zeer dat de nummers an sich zo veel beter zijn als op de voorganger, maar daar stonden nummers op naar mijn idee die makkelijker de vergetelheid in raken, met een aantal uitzonderingen daar gelaten. Zo waar is er ook een ballad op te vinden met Swing Life Away, altijd een relaxed nummer gevonden, en makkelijk mee te zingen. Ook redelijk gewaagd, punk kent vrij weinig ballads, dat gaat niet snel genoeg. Aan snellere nummers ook geen gebrek, op opener State of the Union, Rumors of My Demise, Tip The Scales, wordt het gaspedaal toch wel ingetrapt. Give it All mag daarin ook zeker niet ontbreken, het nummer dat ik als eerste van ze leerde kennen via Need for Speed Underground 2 (wat is dat inmiddels lange geleden). Voor wat betreft (pop)punk vind ik dit gewoonweg 1 van de betere die gemaakt zijn.

1. Siren Song of the Counter Culture
2. Revolutions per Minute
3. The Unraveling