0
geplaatst: 6 juni 2011, 21:09 uur
Allebei twee kwalitatief goede Frenchcore tracks van de Italiaan Fabio Di Benedetto. Produceerde in het verleden ook wel Speedcore en aardig wat Terror, maar de laatste tijd heeft hij zich meer met Frenchcore bezig gehouden, ook al is er ook nog een behoorlijke Speedcoretoef (de snelle gitaren die Komprex vaak gebruikte in Speedcore) aanwezig. Het zal de kenners wellicht opvallen dat de titels verwijzen naar de Rotterdam Records producers Outrage (van Outrage & Prolaxx) en Prankster (winnaar van Rotterdam Records' 'Remiks kontest'). Ik vermoed dat Komprex een fan van deze artiesten is.
Outrage Respect opent met krachtige vocalen en tussendoor wat kicks en snares. Daarna barst het nummer los en er zitten eigenlijk niet eens zoveel elementen in. De vocals geven het nummer behoorlijk wat kracht en ze zijn ook goed gebruikt. De gitaren zijn ook aanwezig en klinken ook prima. De kicks zijn ook dik in orde. Erg pompeus en lekker zagend afgemaakt. Lekkere drive ook.
Worship the Prankster heeft practisch dezelfde opbouw en opent dus ook met vocalen met tussendoor wat opwarmkickjes (nog zonder bass eronder). Als het nummer hier losgaat klinkt het allemaal ook weer zeer 'warm', zoals de meeste Frenchcorenummers. Prima kick alleen niet dat lekkere zagende geluid van Outrage Respect. In de break komen er vocals bij die daarna constant bijdragen aan de track, gepaard met de kicks. Is ook goed gelukt bij deze track.
Ik zou qua opbouw niet zo'n hoog cijfer geven maar de drive in deze tracks is erg goed, kan moeilijk stil blijven zitten met deze nummers op. Twijfel beetje tussen een 3.5* en een 4*. Voorlopig nog wel een 4* maar ik vermoed dat het cijfer later toch iets daalt.
Outrage Respect opent met krachtige vocalen en tussendoor wat kicks en snares. Daarna barst het nummer los en er zitten eigenlijk niet eens zoveel elementen in. De vocals geven het nummer behoorlijk wat kracht en ze zijn ook goed gebruikt. De gitaren zijn ook aanwezig en klinken ook prima. De kicks zijn ook dik in orde. Erg pompeus en lekker zagend afgemaakt. Lekkere drive ook.
Worship the Prankster heeft practisch dezelfde opbouw en opent dus ook met vocalen met tussendoor wat opwarmkickjes (nog zonder bass eronder). Als het nummer hier losgaat klinkt het allemaal ook weer zeer 'warm', zoals de meeste Frenchcorenummers. Prima kick alleen niet dat lekkere zagende geluid van Outrage Respect. In de break komen er vocals bij die daarna constant bijdragen aan de track, gepaard met de kicks. Is ook goed gelukt bij deze track.
Ik zou qua opbouw niet zo'n hoog cijfer geven maar de drive in deze tracks is erg goed, kan moeilijk stil blijven zitten met deze nummers op. Twijfel beetje tussen een 3.5* en een 4*. Voorlopig nog wel een 4* maar ik vermoed dat het cijfer later toch iets daalt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.