Peste Noire - L'Ordure à l'État Pur (2011)

Wat een gekheid, 4 sterren!

Maar dan wel erg pover uitgevoerd, ugh.

Het wist mijn verwachtingen niet helemaal in te lossen. Ik had het allemaal nog iets rauwer verwacht. Het blijft geen slechte plaat, maar ik had er gewoon wat meer van verwacht. Naar mijn mening had de bijdrage van Audrey Sylvain (ex-Amesoeurs) ook wel iets meer mogen zijn, maar helaas horen we haar stem maar sporadisch voorbij komen.

Wat een bizarre plaat. Aan de ene kant jammer dat het bezwerende geluid van La Sanie des Siecles verdwenen is, maar deze plaat die lijkt te zijn opgenomen in een door uitwerpselen van krankzinnigen bevuilde sanatoriumkelder, bevalt mij ook wel.

Zelden klonk black metal zo muzikaal en gevarieerd. Een enerverend achtbaanritje in een continue metamorfose van de meest uiteenlopende stijlen. Erg lekkere riffs en goed gekozen samples ook. Action music!

Inderdaad brute shit!

En ook nog eens onwijs creatief en muzikaal, hulde!

Ik weet totaal niet wat ik hiervan moet vinden, na één keer luisteren. Wat ik wel weet, is dat het erg apart is. Niet alles spreekt me evenzeer aan, maar dit ga ik toch nog wat meer kansen geven. Net als de overige werkjes van Peste Noire.

Ik zie dat Audrey Sylvain (Amesoeurs) tegenwoordig deel uitmaakt van dit (disharmonisch) orkest, heeft Peste Noire daar muzikaal raakvlakken mee?

het is blackgeworteld. Maar dat is het dan ook wel. Niet echt raakvlakken dus.

Ik heb van de week zomaar The Young Gods weer eens opgezet die ik al zeker een jaar of 10 niet meer had gedraaid.
Maar ik denk dat deze plaat van Peste Noire me daar toe heeft aangezet want op één of andere manier doen ze me nu ik het weer heb opstaan aan TYG denken.
Niet zo goed als dit maar toch wel weer eens leuk om hem weer eens te horen.