Stephen Marley - The Revelation, Pt. 1: The Root of Life (2011)

Made in Africa gaat door waar Inna di Red stopt. Vervolgens krijgen we een fantastisch album te horen, waarbij het misschien wat lijkt op de voorganger, maar ik zie het meer als een verbetering. Geen vervelende dancehall riedeltjes meer, maar slechts old skool reggae van een zeer hoog niveau en de stem van Stephen Marley is waanzinnig, zoals we al wisten. De gastartiesten zijn vrij standaard en voegen ook niet heel veel toe, vooral Spragga Benz en Buju Banton zijn niet mijn helden. Jah Army is duidelijk een nummer in de stijl van Damian en vind ik dan ook niet zo goed passen bij het album. Dit is dan ook de enige skipper.
Voor de rest een fantastisch album met een prachtige cover.

Geweldig album! Opener Made in Africa is gelijk een van de betere nummer op dit met een Grammy beloonde album. Wale levert een zeer aardige verse en ook de cast van de musical Fela voegt echt iets toe aan het nummer. Hierna volgen 13 prachtige reggae tracks, met zeer veel gevoel gespeeld door Stephen Marley. Ook de overige gasten doen het aardig, broers Damian en Ziggy en ook R&B zangeres Melanie Fiona komen langs. Spragga Benz had van mij achterwege mogen blijven, maar zulk soort artiesten lijken wel verplichte kost op hedendaagse reggae albums.
Zonder twijfel één van de beste reggae albums die ik de laatste jaren hoorde.

Alsof Bob Marley voor het eerst sinds 1980 weer een nieuwe cd heeft opgenomen. zoveel lijkt de stem en vibe van Stephen Marley op die van zijn vader. Zonder dat het om een goedkope imitatie lijkt. De nummers klinken authentiek. Lekkere cd met hier en daar een kleine boodschap.
Mijn zomerplaat van 2013. Hoewel de plaat uit 2011 kom maar heb deze nu pas ontdekt.

Sluit ik me bij aan, met een verschil van een paar jaar.?

Vet album, ik vind hem een stuk beter dan Damian Marley. Lekkere sound en zingt bijna als pa.
Vind de eerste helft beter dan de tweede, maar ook het tweede gedeelte heeft hele lekkere nummers.

En vervolgens een paar jaar niet meer beluisterd. Tot ik via een omweg hier weer uitkom en tot mijn verbazing een bericht van mezelf terug lees. Ik geef het weer een kans en trek in ieder geval de conclusie dat zijn stem beangstigend veel op zijn vader lijkt.