Borealis - Fall from Grace (2011)

Prima plaat. Kortere compactere nummers dan bijvoorbeeld een Symphony X. Zanger zijn stem lijkt wel veel op die van die van Symphony X. Vind het her en der (mn toetsen) ook wel wat op Shadow Gallery lijken. Prima te verteren prog metal.

Dit komt lekker binnenstampen, zo zou ik Mercenary nou graag horen spelen. Deze power metal heeft progressieve randjes, maar het zijn vooral de energie en overtuiging die hier een belangrijke rol spelen. De zang is krachtig en gewoon goed. De melodie komt door de prima productie niet in het gedrang en dit dus een zo'n CD waarbij je vanaf het eerste moment weet dat het wel snor zit.

En dan toch 3,5 ster?

Ja, is dat te zuinig?

Vind ik wel. Met een 3,5 schort er nog wel wat aan, alleen maak ik dat niet op uit je post.
Zelf vind ik minder aan dit album dat na verloop van tijd alles wel erg op elkaar begint te lijken. Maar dat is dan ook slechts mij enige kritiekpunt.

Ja, afgaande op mijn tekst snap ik je. Mijn gevoel is toch wat terughoudender. Ik mis alleen wat uitschieters qua individuele songs voor een hogere score. Dat kan nog komen. Ik denk dat ik dit jaar voor nieuwe CD's alleen hogere scores aan Pendragon en Wolverine heb gegeven. Tegen die achtergrond is deze score goed te plaatsen voor mij.

Helder.

De 2e cd van de canadese powermetal band Borealis is het aanhoren meer dan waard.
Toch maakt alles geen verpletterende indruk op mij want teveel nummers hebben hetzelfde door dreunende drumgeluid en het daarbij behorende tempo. De semi rockballad Watch the World Collapse is niet voor niets mijn favoriete nummer op deze cd. De goede zang van Matt Marinelli en de prima productie zijn in het voordeel van deze band. De volgende keer meer variatie en dan hebben we er een topformatie bij.