”I will be popular / I’m gonna get there / Popular” Vanzelfsprekend doet hij 't erg goed in zijn thuisland, Zweden, maar in andere landen valt het nog wel mee met de populariteit van Eric Saade. Zo zie je toch maar weer dat nummers van het Eurovisie Songfestival wat meer kwaliteit moeten hebben dan slechts catchy te zijn en/of opvallen vanwege hun act. Wat dat betreft is een nummer á la
Sattelite van Lena veel strakker en moderner; het heeft ook een veel langere houdbaarheidsdatum naar mijn idee. Het was ook één van de weinige nummers die potentie had om het wereldwijd goed te doen, en dat is met die (typische) Zweedse schlager-sound niet echt het geval.
Popular zie ik bijv. geen hit worden in de USA.
Hoe dan ook, die Zweden weten wel hoe ze pakkende popliedjes in elkaar moeten flansen. Hoewel ik
Popular nog steeds het beste nummer vind, staan er zeker een paar andere pakkende deuntjes op het album.
Hearts in the air,
Big love en
Timeless zijn daarvan de drie mooie voorbeelden. Op een gegeven moment wordt het toch iets eentonig, en dan valt de enige semi-ballad (
Someone new) in positieve zin op. Vooral wanneer er zeer matige teksten voorbij komen als
Killed by a cop of
Stupid with you, heb ik de neiging om snel wat anders te beluisteren.
Still loving it is op zich nog wel redelijk, ware het niet dat het piano-riedeltje en de beat me toch net iets teveel doen denken aan Beyoncé’s
Halo. De vernieuwde remix van
Popular voegt verder niet veel toe op het album, maar het heeft meer een US-benadering, terwijl de oorspronkelijke versie meer europop is (en dus beter aansluit op het Eurovisie Songfestival).
Wat me verder een beetje stoort is zijn uitspraak. Bij één nummer is dat geen probleem, bij een heel album wel. Ook lispelt hij, en ik kan me wel voorstellen dat sommigen dat wellicht irritant zullen vinden. Verder een vrij standaard pop album; waarschijnlijk is het soort muziek dat deze Eric Saade maakt niet verantwoord voor iemand van mijn leeftijd, maar voor af en toe is het best leuk, zal ik maar zeggen.
