Matthew Barber - Matthew Barber (2011)

Een nieuwe plaat van Matthew Barber, leuk. De plaat die hij vorig jaar uitbracht, vond ik best wel fijn.

Ik leerde Matthew Barber (en daarmee ook zijn zus Jill) kennen door het album Ghost Notes. Puur toeval.
Heerlijk album en dat gold ook voor opvolger True Believer en het ouwetje wat voor Ghost Notes zat (Means & Ends). Toch wel net even wat minder dan die eerste kennismaking.
Ik kan over deze nieuwe kort zijn: hier gaat hetzelfde verhaal op.
Dit titelloze album haalt het niet bij Ghost Notes of het is gewoon dat het spontane van de ontdekking indertijd er nu niet meer is.

Barber maakt een beetje folk/rock/pop volgens het boekje, dus zoals zovelen dat doen en daarmee niet erg onderscheidend. Het is degelijk, verzorgd maar ergens ook wel ietwat saai. Dat gaat ook voor zijn zang op: het is een aangenaam warm geluid maar daarmee mist het net even dat extraatje waardoor hij opvalt.
Met z'n 37 minuten is het dan ook meer dan genoeg en vult de Matthew Barber fijn aan met 10 prettige liedjes. Maar of ik het daarmee over pakweg 5 jaar dan ook nog draai valt ernstig te betwijfelen. Voor nu is het gewoon een lekkere cd.
Ik heb gewoon teveel van dit soort muziek in bezit en dat heet een luxeprobleem